အခန်း 2 အညစ်အကြေးစွန့်ခြင်း

အသက်ရှင်သန်ရန်အတွက် ကျွန်ုပ်တို့၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် အမျိုးမျိုးသောဇီဝကမ္မဖြစ်စဉ်များ အလုပ်လုပ်နေကြပါသည်။

ထိုသို့လုပ်ဆောင်ခြင်းအားဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်အတွက် မလိုအပ်သော အရာများ ထွက်ပေါ်လာသော်လည်း ၎င်းတို့ကို ဆီးနှင့်ဝမ်းတို့အဖြစ် ခန္ဓာကိုယ်ပြင်ပသို့ စွန့်ထုတ်သည့်လုပ်ဆောင်ချက်ကို “အညစ်အကြေးစွန့်ခြင်း”ဟုခေါ်ပါသည်။

ခန္ဓာကိုယ်အတွက် မလိုအပ်သောအရာများကို ချောမွေ့စွာ စွန့်ထုတ်နိုင်ရေးသည် ခန္ဓာကိုယ်အတွက်အလွန်အရေးကြီးပါသည်။

အညစ်အကြေးစွန့်ရန်အတွက် ပြုစုစောင့်ရှောက်မှုပေးခြင်းဆိုသည်မှာ အဖိုးအဖွားများ ဘေးကင်းမှုရှိပြီး သက်သောင့်သက်သာဖြင့် ချောမွေ့စွာ အညစ်အကြေးစွန့်နိုင်မည့်နည်းလမ်းများဖန်တီးပြီး လုပ်ဆောင်ပေးခြင်းဖြစ်ပါသည်။

ထိုသို့လုပ်ရန်အတွက် အညစ်အကြေးစွန့်ခြင်းနှင့်ပတ်သက်သည့် အခြေခံနည်းပညာများကို သေသေချာချာ တတ်ကျွမ်းထားရန် လိုအပ်ပါသည်။

ယေဘုယျအားဖြင့် ဝမ်းနှင့်ဆီးကဲ့သို့သော အညစ်အကြေးများကို ညစ်ပတ်သည်ဟု ယူဆနိုင်သော်လည်း အညစ်အကြေးများကို စစ်ဆေးကြည့်ရှုခြင်းသည် အဖိုးအဖွားများ၏ကျန်းမာရေးကို စောင့်ရှောက်ရာ၌ လွန်စွာအရေးကြီးပါသည်။

အပိုင်း 1 ဆီးသွားခြင်းဆိုင်ရာ ဇီဝကမ္မဖြစ်ပျက်မှု

ဤအပိုင်းတွင် ဆီးကို မည်ကဲ့သို့ပြုလုပ်ကာ၊ ဆီးအိမ်ထဲသို့ မည်ကဲ့သို့သယ်ဆောင်ပြီး ဆီးအိမ်၌ သိုလှောင်ထားသောဆီးများကို မည်ကဲ့သို့သော ယန္တရားဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်ပြင်ပသို့စွန့်ပစ်သနည်းတို့ကို ဖော်ပြပေးသွားပါမည်။

ဆီးဖြစ်အောင် မည်ကဲ့သို့လုပ်သည်ကို သိရန်အတွက် ကျောက်ကပ်၏အခြေခံယူနစ်ဟုခေါ်သော nephron ကိုနားလည်ထားရန် လိုအပ်ပါသည်။

ထို့အပြင် ဆီးသွားခြင်းသည် အလိုအလျောက်တန်ပြန်သည့်လှုပ်ရှားမှုအမျိုးအစားတစ်မျိုးဖြစ်သောကြောင့် အဆိုပါယန္တရားကိုနားလည်ရန် ဆီးအိမ်နှင့်အာရုံကြောဆက်သွယ်တည်ရှိမှု၊ ဦးနှောက်ကြီး၏အခန်းကဏ္ဍတို့နှင့် ပတ်သက်သည့် ဗဟုသုတများ လိုအပ်ပါသည်။

ပုံမှန်ဖြစ်သော ဆီး၏လက္ခဏာများကို သိရှိခြင်းဖြင့် မူမမှန်မှုများကို လျင်မြန်စွာ သိရှိနိုင်မည်ဖြစ်ပါသည်။

① ဆီးစွန့်သည့်စနစ်၏ဖွဲ့စည်းပုံ

ကျွန်ုပ်တို့၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် သောက်ရေနှင့် အစားအစာမှ ရေဓာတ်တို့ကို အသုံးပြု၍ ဇီဝကမ္မဖြစ်စဉ်များကို လုပ်ဆောင်ပါသည်။

ဤရေဓာတ်တို့သည် ကျောက်ကပ်၊ ဆီးပြွန်၊ ဆီးအိမ်နှင့် ဆီးလမ်းကြောင်းမှတဆင့် ဖြတ်သန်းသွားပြီး 1 နေ့လျှင် ဆီးအဖြစ် 5 ကြိမ်မှ 6 ကြိမ်အထိ ခန္ဓာကိုယ်ပြင်ပသို့ စွန့်ထုတ်ပါသည်။

ဤအင်္ဂါများကို “ဆီးစွန့်သည့်စနစ်”ဟု ခေါ်ပါသည်(ပုံ 1) ။

ဆီးထုတ်ခြင်းလုပ်ငန်းအားလုံးသည် ကျောက်ကပ်တွင် လုပ်ဆောင်ပါသည်။

ဆီးထုတ်လုပ်ခြင်းအားဖြင့် ကျောက်ကပ်သည် သွေး၏လက္ခဏာများကို တစ်သမတ်တည်းထိန်းသိမ်းပေးသည်ဟူသော အ‌ရေးကြီးသည့်တာဝန်ကို လုပ်ဆောင်ပါသည်။

ဆီးပြွန်၊ ဆီးအိမ်နှင့် ဆီးလမ်းကြောင်းတို့သည် ဆီးအဖြစ်သို့ရောက်ရှိသွားသောဆီးများကို ခန္ဓာကိုယ်အပြင်ဘက်သို့ ချောမွေ့စွာစွန့်ထုတ်ပေးသည့်အလုပ်ကို လုပ်ပါသည်။

ဤအင်္ဂါများ၏ ဖွဲ့စည်းပုံနှင့် လုပ်ငန်းဆောင်တာများသည် အမျိုးသားနှင့် အမျိုးသမီးကြားတွင် ကွဲပြားပါသည် (ပုံ 2) ။

အမျိုးသားများ၏ဆီးလမ်းကြောင်းသည် ဆီးသွားခြင်းအပြင် သုက်ရည်ထုတ်သည်လမ်းကြောင်းလည်းဖြစ်ပြီး ရောမအက္ခရာ S ပုံသဏ္ဌာန်ကွေးနေကာ အရှည် 16 စင်တီမီတာမှ 20 စင်တီမီတာခန့်ရှိပါသည်။ ၎င်းနှင့်ယှဉ်ပါက အမျိုးသမီးများ၏ ဆီးလမ်းကြောင်းသည် အဖြောင့်ဖြစ်ပြီး 4 စင်တီမီတာမှ 5 စင်တီမီတာခန့် မျှသာရှည်ပါသည်။

ဤကဲ့သို့သောအားဖြင့် အမျိုးသမီးများ၏ဆီးလမ်းကြောင်းမှာ တိုသည့်အတွက် ဆီးအိမ်ရောင်ခြင်း ပိုဖြစ်လွယ်ပြီး အသက်ကြီးလာပါက “ဆီးမထိန်းနိုင်ခြင်း”လည်း ဖြစ်လွယ်ပါသည်။

အမျိုးသားများ၏ ဆီးလမ်းကြောင်းမှာ ရှည်သည့်အတွက် အသက်အရွယ်ကြီးမြင့်သူများဖြစ်ပါက ဆီးစတင်ထွက်သည်အထိ အချိန်ကြာမြင့်တတ်ပါသည်။

ထို့အပြင် ဆီးကျိတ် ကြီးလာသောအခါတွင် ၎င်းသည် ဆီးလမ်းကြောင်းအပေါ် ဖိအားသက်ရောက်စေပြီး ဆီးသွားချိန်ကို ကြာရှည်စေပါသည်။

ဤကဲ့သို့သောအားဖြင့် ဆီးသွားရခက်ပါက ဆီးအိမ်ထဲ၌ ဆီးများကျန်နေသောကြောင့် နာကျင်မှုခံစားရစေပါသည်။

② ဆီးဖြစ်ပေါ်စေခြင်း

သွေးသည် ဆီး၏အရင်းအမြစ်ဖြစ်ပါသည်။

ဆီးသည် ကျောက်ကပ်အတွင်းသို့ စီးဝင်သော သွေးအတွင်းရှိ မလိုအပ်သော အစိတ်အပိုင်းများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားပြီး ကျောက်ကပ်အတွင်းတွင်အရေအတွက်များစွာရှိသော “nephron” ဟုခေါ်သည့် စစ်ထုတ်ပေးသည့်ကိရိယာမှတစဆင့် စွန့်ထုတ်လိုက်သောအရာဖြစ်ပါသည်။

ကျောက်ကပ်တစ်ဖက်တွင် nephron အခု 1 သန်းနှင့် ကျောက်ကပ်နှစ်ဖက်စလုံးတွင် အခု 2 သန်းရှိပြီး ဆီးထုတ်လုပ်ပေးပါသည်။

nephron သည် ဆံချည်မျှင်သွေးကြောကွန်ရက်နှင့် ၎င်းတို့ကို ပတ်ထားသောအိတ် (Bowman's capsule)၊ ၎င်းတို့နှင့်ဆက်နေသော ကျောက်ကပ်ပြွန်ငယ်များဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားပါသည်(ပုံ 3) ။

ဆံချည်မျှင်သွေးကြောကွန်ရက်သည် သွေးလွှတ်ကြောငယ် 1 ချောင်းမှ ခွဲထွက်လာသည့် သေးမျှင်သောသွေးကြောများ ကွန်ရက်သဖွယ်စုနေသည့်အရာဖြစ်ပြီး စစ်ထုတ်ပေးသည့်ကိရိယာအဖြစ် အလုပ်လုပ်ပါသည်။

ဆံချည်မျှင်သွေးကြောကွန်ရက်ထဲသို့ သွေးများဆီးဆင်းသွားသည့်အချိန်အတွင်း သွေးကလပ်စည်းနှင့် ပရိုတင်းဓာတ်တို့မှအပဖြစ်သော အစိတ်အပိုင်းများ တစ်နည်းအားဖြင့် ရေ၊ ယူရီးယား၊ ယူရစ်အက်ဆစ်၊ ခရီအေတနင်၊ အီလက်ထရိုလိုက်၊ ဂလူးကို့စ်၊ အမိုင်နိုအက်ဆစ်စသည်တို့သည် ဆံချည်မျှင်သွေးကြောကွန်ရက်ဖြင့် စစ်ထုတ်ခံလိုက်ရပြီး Bowman's capsule ထဲသို့ ထွက်လာပါသည်။

ထို့နောက် အဆိုပါ စစ်ထုတ်လိုက်သောအရည်များ ကျောက်ကပ်ပြွန်ငယ်များထဲသို့ စီးဆင်းသွားသည့်အတောအတွင်း ရေနှင့် ဂလူးကို့စ်၊ အမိုင်နိုအက်ဆစ်၊ အီလက်ထရိုလိုက်စသည့် ခန္ဓာကိုယ်အတွက်လိုအပ်သောအရာများကို ထပ်မံစုပ်ယူကာ သွေးထဲသို့ ပြန်ပို့ပေးပါသည်။

သို့သော် ယူရီးယားနှင့် ခရီအေတနင် ကဲ့သို့သော မလိုအပ်သော အရာများကို ပြန်လည်စုပ်ယူခြင်းမပြုတော့ဘဲ ၎င်းတို့ကို ဆီးထဲတွင်ပါရှိသည့်အတိုင်း စွန့်ထုတ်လိုက်သည် (ပုံ 4) ။

ကျောက်ကပ်၏ ဤရှုပ်ထွေးသော လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်းကြောင့် သွေး၏လက္ခဏာများကိုအမြဲတမ်းထိန်းသိမ်းထားနိုင်ခြင်း ဖြစ်ပါသည်။

③ ဆီး၏လက္ခဏာများ

ဆီး၏လက္ခဏာများသည် ဇယား 2-1 ဇယား 2-1 တွင်ပြထားသည့်အတိုင်း 1 နေ့လျှင်ဆီးပမာဏ 1,000 မှ 1,500 မီလီလီတာဖြစ်ပြီး၊ ထိုအထဲမှအစိုင်အခဲပါဝင်မှုသည်ခန့်မှန်းခြေအားဖြင့် 50 မှ 70 ဂရမ်ဖြစ်ပါသည်။

သို့သော် စားသုံးလိုက်သည့်အစားအသောက်နှင့် စားသုံးမှုပမာဏတို့အပေါ်မူတည်ပြီး ဆီးပမာဏ၊ အစိုင်အခဲပါဝင်မှုနှင့် သိပ်သည်းဆ၊ pHတို့ အမျိုးမျိုး ကွဲပြားပါသည်။

ကျန်းမာသောလူ၏ ဆီးအရောင်သည် ကောက်ရိုးရောင်ဖြစ်ပြီး ကျန်းမာရေးအခြေအနေနှင့် ရေဓာတ်သောက်သုံးမှုပေါ်မူတည်၍ အရောင်ဖျော့ခြင်း သို့မဟုတ် အရောင်ရင့်ခြင်း ရှိနိုင်ပါသည်။

ရေကဲ့သို့ အရောင်မရှိဘဲသော ကြည်လင်နေသောဆီးသည် ပြောင်းပြန်အားဖြင့် နာမကျန်းဖြစ်ခြင်းဖြစ်ပြီး ပီကျူထရီဟော်မုန်းချို့တဲ့ခြင်းကြောင့် ဆီးပမာဏများစွာသွားခြင်းနှင့် ကျောက်ကပ်ချို့ယွင်းခြင်းတို့ဖြစ်ပွားချိန်၌ တွေ့ရနိုင်ပါသည်။

အနီရောင်မှ နီညိုရောင်ပြောင်းသည်အထိ ဆီးထဲ၌ သွေးပါခြင်းသည် အကြောင်းအရင်းတစ်ခုခုကြောင့် ဆီးစွန့်သည့်စနစ်မှ အင်္ဂါများ၌ သွေးထွက်နေခြင်းကြောင့်ဖြစ်နိုင်သည့်အတွက် ချက်ချင်း မဆိုင်းမတွ သတင်းပို့ရန်လိုအပ်ပါသည် (ပမာဏအနည်းငယ်မျှသာ သွေးထွက်ခြင်းဖြစ်ပါက သာမန်မျက်စိဖြင့် ဆုံးဖြတ်ခြင်းမပြုနိုင်ပါ)။

ထို့အပြင် အညိုရင့်ရောင်ရှိသောဆီးသည် သည်းခြေရည်ရောင်ခြယ်ပစ္စည်း (ဘီလီရူဘင်)ထွက်နေသည့်အနေအထားဖြစ်ပါသည်။

ပုံမှန် ဆီးသည် အရောင်ကြည်လင်ပါသည်။

ဆိုးဆိုးရွားရွားနောက်ကျိခြင်း၊ စေးပျစ်ခြင်း၊ အနံ့ဆိုးခြင်းတို့ရှိပါက မူမမှန်ပါ။

ဆီးအိမ်ရောင်ခြင်းနှင့် ကျောက်ကပ်၏အလယ်ရှိ ဆီးစုဆောင်းသည့်နေရာရောင်ခြင်းတို့ ဖြစ်နေသည့်အချိန်တွင် အဆိုပါလက္ခဏာများ ဖြစ်ပွားနိုင်ပါသည်။

ဆီးသည် သဘာဝအတိုင်း အနံ့အသက်ဆိုးများ ရှိနေသော်လည်း အချို့သော ရောဂါများသည် ပုံမှန်မဟုတ်သော အနံ့ဆိုးကို ဖြစ်စေနိုင်ပါသည်။

ပြင်းထန်သောဆီးချိုရောဂါရှိပါက ချဉ်ချိုချိုအနံ့ရှိတတ်ပါသည်။

ဆီးထဲတွင် အမြှုပ်များ အများအပြားတွေ့ပါက ရုတ်တရက်အသည်းရောင်ခြင်း၏ အစောပိုင်းကာလလည်းဖြစ်နိုင်သောကြောင့် မူမမှန်ခြင်းများရှိပါက စစ်ဆေးမှုခံယူရန်လိုအပ်ပါသည်။

ဆီးပမာဏသည် ပုံမှန်အားဖြင့် ရေဓာတ်နှင့်အငန်ဓာတ်စားသုံးမှုပမာဏ၊ အပူချိန်နှင့် အဖျားစသည့် အခြေအနေအမျိုးမျိုးပေါ်မူတည်၍ ပြောင်းလဲတတ်သော်လည်း ခန္ဓာကိုယ်မှမလိုအပ်သော အရာများကို စွန့်ထုတ်ရန်အတွက် 1 နေ့လျှင် ဆီးပမာဏ 500 မီလီလီတာ နှင့်အထက် သွားရန်လိုအပ်ပါသည်။

ဆီးချိုရောဂါသည် ပုံမှန်မဟုတ်သော ဆီးပမာဏများခြင်းကို ဖြစ်စေသော ရောဂါတစ်ခုဖြစ်ပါသည်။

သွေးတွင်းသကြားဓာတ်ပမာဏ တက်လာပြီး ရေငတ်လာသောကြောင့် ရေများများသောက်သည့်အတွက် ဆီးသွားသည့်ပမာဏများလာရခြင်းဖြစ်ပါသည်။

ထို့အပြင် ပီကျူထရီဟော်မုန်းချို့တဲ့ခြင်းကြောင့် ဆီးပမာဏများစွာသွားခြင်းဟူသော ‌ရောဂါကြောင့်လည်း ဆီးသွားသည့်ပမာဏ မူမမှန်ဘဲ တိုးလာပါသည်။

④ ဆီးသွားခြင်းဆိုင်ရာ ယန္တရား

ကျောက်ကပ်၏အလယ်ရှိ ဆီးစုဆောင်းသည့်နေရာ၌ စုဆောင်းထားသောဆီးများကို ဆီးပြွန်၏လှိုင်းကဲ့သို့သောလှုပ်ရှားမှုများဖြင့် ဆီးအိမ်ထဲသို့ ပို့ဆောင်ပေးပါသည်။

ဆီးအိမ်အတွင်း ဆီးများ တဖြည်းဖြည်း စုပုံလာပြီး ဆီးအိမ်အတွင်း ဖိအား 20cmH2O ရောက်သောအခါ ဦးနှောက်ကြီးထံသို့ ဆီးအိမ်ပြည့်သွားသည့်အကြောင်းလှုံ့ဆော်မှုများပေးပို့ပြီး ဆီးသွားချင်စိတ် ဖြစ်စေပါသည်။

ဆီးသွားချင်စိတ် ခံစားရသည့်အခါရှိ ဆီးအိမ်အတွင်းမှဆီးပမာဏသည် ပုံမှန်အားဖြင့် 200 မှ 250 မီလီလီတာ ဖြစ်သော်လည်း ဆီးအိမ်ရောင်ခြင်းကြောင့် ဆီးအိမ်နံရံထိခိုက်လွယ်ခြင်း သို့မဟုတ် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ မတည်မငြိမ်ဖြစ်နေပါက ဆီးအိမ်အတွင်းမှ ဆီးပမာဏနည်းနေသေးသော်လည်း ဆီးသွားချင်စိတ်ပြင်းပြလာနိုင်ပါသည်။

ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် အိပ်ပျော်နေစဉ်အတွင်းတွင် ဆီးအိမ်နံရံ၏တင်းအားလျော့နည်းနေပြီး အတန်အသင့်များပြားသော ဆီးပမာဏများ စုလာသော်လည်း ဆီးသွားချင်စိတ်မဖြစ်စေပါ။

ဆီးသွားခြင်းသည် ဆီးအိမ်နံရံကို ဖွဲ့စည်းထားသည့် ဆီးစွန့်ထုတ်သောကြွက်သားများနှင့် ဆီးလမ်းကြောင်းမှ ကွင်းသဏ္ဌာန်ကြွက်သားများပူးပေါင်းလုပ်ဆောင်ခြင်းအားဖြင့် ဆောင်ရွက်ပါသည်။

ဤလုပ်ငန်းဆောင်တာကို sympathetic အာရုံကြောနှင့် parasympathetic အာရုံကြောတို့၏လုပ်ဆောင်ချက် (နှစ်မျိုးလုံး အပြန်အလှန် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သော သက်ရောက်မှုများဖြစ်စေသည်)တို့ဖြင့် အဆင်ပြေပြေ ထိန်းညှိထားပါသည်(ပုံ 5) ။

ဆီးသွားချင်စိတ်ဖြစ်ပေါ်သောအခါ ဦးနှောက်ကြီးအမိန့်ပေးမှုဖြင့် sympathetic အာရုံကြောများ တင်းအားပြင်းလာပြီး ဆီးစွန့်ထုတ်သည့်ကြွက်သားများပြေလျော့လာကာ အတွင်းဆီးလမ်းကြောင်းမှကွင်းသဏ္ဌာန်ကြွက်သားများကျုံ့လာပြီး ဆီးများကို ဆီးအိမ်အတွင်း၌ သိမ်းဆည်းထားရန်အလို့ငှာ ဆီးစွန့်ထုတ်ခြင်းကို ထိန်းချုပ်ပါသည်။

အိမ်သာသွားပြီး ဆီးသွားရန်အသင့်အနေအထားဖြစ်နေပါက သိစိတ်အားဖြင့် ဤထိန်းချုပ်မှုကို ဖြေလျော့လိုက်ပြီး ဤအချိန်၌ parasympathetic အာရုံကြောမှတစ်ဆင့် ဆီးစွန့်ထုတ်သည့်ကြွက်သားများကျုံ့ခြင်းနှင့် အတွင်းဆီးလမ်းကြောင်းမှကွင်းသဏ္ဌာန်ကြွက်သားပြေလျော့ခြင်းတို့ ဖြစ်ပေါ်ကာ အလိုအလျောက်တုံ့ပြန်မှုအားဖြင့် အပြင်ဆီးလမ်းကြောင်းမှ ကွင်းသဏ္ဌာန်ကြွက်သား၏အဝပွင့်လာပြီး ဆီးများကို တဆက်တည်း စွန့်ထုတ်ပါသည်။

ဤလုပ်ဆောင်ချက်ကို “ဆီးသွားခြင်းဆိုင်ရာ အလိုအလျောက် တုံ့ပြန်မှု”ဟု ခေါ်ပါသည်။

ဆီးသွားခြင်းဆိုင်ရာ အလိုအလျောက် တုံ့ပြန်မှုပြင်းထန်လာသည့်အခါ တစ်ချိန်တည်းတွင် ဝမ်းဗိုက်ကြွက်သားများ ကျုံ့လာပြီး ဝမ်းဗိုက်ဖိအားမြင့်တက်စေကာ ဆီးသွားနိုင်ရန် ပိုမို မြှင့်တင်ပေးပါသည်။

ထို့အပြင် ဆီးသွားချင်စိတ်သည် ဦးနှောက်ကြီးအတွင်း၌ဖြစ်သော ခံစားမှုဖြစ်သည့်အတွက် အခြားအာရုံစိုက်စရာများ များနေပါက ဆီးအိမ်အတွင်းအထိုက်အလျောက် ဆီးပမာဏပြည့်နေသော်လည်း ဆီးသွားချင်စိတ်မဖြစ်ခြင်း တစ်နည်းအားဖြင့် သိစိတ်အားဖြင့် လေ့ကျင့်ပြီး ဆီးသွားချင်စိတ်ထိန်းချုပ်ခြင်းတို့ လုပ်ဆောင်နေပါက အထိုက်အလျောက် ပမာဏများပြားသောဆီးများကို ဆီးအိမ်အတွင်း သိမ်းဆည်းထိန်းနိုင်လာပါမည်။

အပြန်အလှန်အားဖြင့် ဆီးသွားခြင်းဆိုင်ရာ အလိုအလျောက် တုံ့ပြန်မှုအား ထိန်းချုပ်ခြင်းကို သိစိတ်အားဖြင့် ဖြေလျော့လိုက်ပြီး ဆီးသွားခြင်းဆိုင်ရာ အလိုအလျောက် တုံ့ပြန်မှုဖြစ်အောင်လည်း လှုံ့ဆော်နိုင်ပါသည်။

ထို့ကြောင့် ဆီးပမာဏ အနည်းငယ်သာ ရှိနေသော်လည်း ဆီးသွားနိုင်ပါသည်။

ထို့အပြင် ဆီးလမ်းကြောင်းမှ ကွင်းသဏ္ဌာန်ကြွက်သားပြေလျော့ခြင်းသည် အလိုအလျောက်တုံ့ပြန်မှုဖြင့်သာ အလုပ်လုပ်သော်လည်း ကျုံ့ခြင်းကိုမူ ဆန္ဒအလျောက် လုပ်ဆောင်နိုင်သည့်အတွက် ဆီးသွားခြင်းကို တစ်ဝက်တစ်ပျက်ဖြင့်လည်း ရပ်လိုက်နိုင်ပါသည်။

နို့စို့အရွယ်ကလေးများတွင် ဦးနှောက်ကြီးကောင်းစွာမဖွံ့ဖြိုးသေးသည့်အတွက် ဆီးမထိန်းနိုင်သေးပါ။

ထို့ကြောင့် ဆီးသွားလိုခြင်း၊ မကြာခဏဆီးသွားခြင်းတို့ ဖြစ်ပွားပါသည်။

ဦးနှောက်ကြီးဖွံ့ဖြိုးလာသည်နှင့်အမျှ ဆီးသွားရန်အတွက်လည်း အလိုအလျောက်ထိန်းနိုင်လာပါသည်။

ဆီးမထိန်းနိုင်ခြင်း(ဆီးယိုစိမ့်ခြင်း)ဆိုသည်မှာ မသိစိတ်အရ ဆီးမထိန်းနိုင်ဘဲ ထွက်သွားခြင်းကိုခေါ်ပါသည်။

အသက်ကြီးလာသည်နှင့်အမျှ ဆီးလမ်းကြောင်းမှ ကွင်းသဏ္ဌာန်ကြွက်သားများနှင့် ဆီးခုံတွင်းကြွက်သားများ အားနည်းလာပြီး ဆီးမထိန်းနိုင်တော့ခြင်း ဖြစ်လွယ်လာပါသည်။

ထို့အပြင် ဆီးအိမ်ရောင်ခြင်းရှိပါက ဆီးသွားချင်စိတ်ပြင်းပြပြီး ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရဖြစ်ကာ အိမ်သာသို့မရောက်ရှိမီ ဆီးထွက်ကျခြင်း သို့မဟုတ် ဆီးကျိတ်ကြီးလာသောအခါ ဆီးအိမ်တွင်ကျန်ရှိသောဆီးများဖြင့် ပြည့်သွားသည့်အတွက် ဆီးနည်းနည်းချင်း ထွက်ကျခြင်းမျိုးလည်း ရှိပါသည်။

ဆီးမထိန်းနိုင်ခြင်းသည် အသက်အရွယ်ကြီးရင့်ခြင်းကြောင့် သို့မဟုတ် ရောဂါဖြစ်ခြင်းတို့ကြောင့်ဖြစ်နိုင်သည့်အတွက် အကြောင်းရင်းကို စောစီးစွာရှာဖွေရန် အရေးကြီးပါသည်။

အသက်အရွယ်ကြီးရင့်မှုကြောင့် ဆီးမထိန်းနိုင်တော့ပါက ဆီးခုံတွင်းကြွက်သားများကို သန်မာစေသော လေ့ကျင့်ခန်းများသည် အကျိုးအာနိသင်ရှိစေပါသည်။

အပိုင်း 2 မစင်စွန့်ခြင်းဆိုင်ရာ ဇီဝကမ္မဖြစ်ပျက်မှု

ဤအပိုင်းတွင် အစာအဖြစ်စားသုံးလိုက်သောအစားအစာများကို အစာချေခြင်း၊ စုပ်ယူခြင်းပြုပြီးနောက် ဝမ်းဖြစ်သွားသည်အထိ အဆင့်များနှင့် မစင်စွန့်ခြင်းဆိုင်ရာ ယန္တရား၊ ဝမ်း၏လက္ခဏာများနှင့်ပတ်သက်ပြီး ဖော်ပြပေးသွားပါမည်။

မည်ကဲ့သို့သောအားဖြင့် ဝမ်းသွားချင်စိတ်ဖြစ်ပေါ်ပြီး မစင်စွန့်ရန်အတွက် မည်မျှသောယန္တရားများဖြင့် လုပ်ဆောင်သည်ဆိုသည့် ဗဟုသုတများကို ဝမ်းချုပ်သည့်အခါ ပြုစုပေးခြင်းတို့နှင့်လည်း ချိတ်ဆက်နိုင်ပါသည်။

ထို့အပြင် ပုံမှန်ဝမ်း၏ လက္ခဏာများကို သိရှိခြင်းဖြင့် မူမမှန်မှုများကို လျင်မြန်စွာ တွေ့ရှိနိုင်ပါသည်။

① ဝမ်းအဖြစ် ဖွဲ့စည်းခြင်း

အစာချေလမ်းကြောင်း (ခံတွင်း၊ အစာရေမြို၊ အစာအိမ်၊ အူသိမ်စသည်)ထဲသို့ အစာအဖြစ်စားသုံးလိုက်သောစားစရာများ ဖြတ်သွားသည့်အချိန်အတွင်း အစာချေလမ်းကြောင်းလှုပ်ရှားခြင်း၊ အစာချေရည်ထုတ်ပေးခြင်းနှင့် အင်ဇိုင်းလုပ်ဆောင်ချက်များကြောင့် အာဟာရဓာတ်များကို ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ စုပ်ယူနိုင်မည့်ဒြပ်ပစ္စည်းများအဖြစ် ဖြိုခွဲလိုက်ပါသည်။

အစာချေခြင်းအားဖြင့် ဖြိုခွဲခံလိုက်ရသောအာဟာရဓာတ်များကို အဓိကအားဖြင့် အူသိမ်မှစုပ်ယူပြီး ထိုသို့စုပ်ယူရာမှကျန်ရှိသောအရာများကို အူမကြီးထဲသို့ ပို့လိုက်ပါသည်။

အူမကြီးတွင် အဓိကအားဖြင့် ရေဓာတ်စုပ်ယူပြီး ဝမ်းအစိုင်အခဲများအဖြစ်သို့ပြောင်းသွားကာ ဝမ်းအိမ်အတွင်းသို့ ရောက်သွားပါသည်။

အစာချေပြီးစုပ်ယူရန်အတွက်ကြာချိန်မှာ အစာအိမ်အဝင်ဝ၌ရှိသော cadia ဟုခေါ်သည့် အစာအိမ်အဝင်ဝသို့ရောက်သည်အထိ 5 စက္ကန့်ခန့်၊ အစာအိမ်အတွင်း၌ အစာချေသည့်ကြာချိန်မှာ 3 နာရီမှ 6 နာရီခန့်ဖြစ်ပြီး အူသိမ်ဦးပိုင်းသို့ ပို့ဆောင်လိုက်ပါသည်။

အူသိမ်ထဲတွင် အစာချေပြီးစုပ်ယူခြင်းမပြုနိုင်ခဲ့သည့်အရာများကို အစာစားပြီးနောက် 4 နာရီမှ 5 နာရီအကြာတွင် အူမကြီးထဲသို့ နဂိုအတိုင်း ပို့ဆောင်လိုက်ပါသည် (ဤအချိန်၌ ပါဝင်ပစ္စည်းများမှာ အရည်ပုံစံဖြစ်ပါသည်)။

အူမကြီး၏ အဓိကလုပ်ငန်းဆောင်တာများမှာ ရေစုပ်ယူခြင်း၊ မစင်အဖြစ်ဖွဲ့စည်းခြင်းနှင့် ၎င်းတို့ကိုသိုလှောင်ခြင်းတို့ ဖြစ်ပါသည်။

အူပိတ်နှင့် အပေါ်သို့တက်သွားသောအူမတို့တွင် လှိုင်းကဲ့သို့သောလှုပ်ရှားမှုများ အတည့်နှင့်ပြောင်းပြန် အပြန်ပြန်အလှန်လှန်ဖြစ်ပေါ်ပြီး ထိုအတောအတွင်း ရေဓာတ်စုပ်ယူခြင်းကို လုပ်ဆောင်ပါသည်။

အစာများ သင့်လျော်သော မာကျောမှုသို့ရောက်သွားပါက လှိုင်းကဲ့သို့သောလှုပ်ရှားမှုဖြစ်ပွားပြီး ကန့်လန့်ဖြတ်အူမထဲသို့ အစာများ ပို့ပေးပါသည်။

ကန့်လန့်ဖြတ်အူမတွင် အပိုင်းလိုက်လှုပ်ရှားမှုများဖြစ်ပေါ်ခြင်းအားဖြင့် အစာများကို အပြည့်အဝ ရောနှောလိုက်ပါသည်။

ထို့နောက် ၎င်းတို့ကို လှိုင်းကဲ့သို့သောလှုပ်ရှားမှုဖြင့် အောက်သို့ဆင်းသွားသောအူမ၊ အူမကြီး၏နောက်ဆုံးအပိုင်းတို့ထဲသို့ တဖြည်းဖြည်း ပို့ဆောင်ပါသည်။

အစာများသည် အူမကြီး၏နောက်ဆုံးအပိုင်း၌ ထပ်မံရပ်တန့်ပြီး ထိုအတောအတွင်းတွင် ရေဓာတ်ထပ်မံစုပ်ယူခံလိုက်ရကာ မာကြောလာပြီး ဝမ်း(မစင်)အဖြစ်သို့ ရောက်ရှိပါသည်(ပုံ 6) ။

ဥပမာအားဖြင့် စအိုတု (အူမကြီးကင်ဆာ၊ ဝမ်းအိမ်ကင်ဆာ စသည်တို့ကြောင့် ခွဲစိတ်မှုခံယူပြီး အူအတွင်းမှအရာများကို စအိုအစား ခန္ဓာကိုယ်ပြင်ပသို့ စွန့်ထုတ်ရန်အတွက် အူ၏အစွန်းပိုင်းကို ဝမ်းဗိုက်နံရံ၌ အပေါက်ဖောက်ပြီး ဖန်တီးပေးထားသည့်အရာ) ပြုလုပ်ထားပါက ဝမ်းဗိုက်နံရံ၌ ထုတ်ပေးထားသော အူ၏ အစိတ်အပိုင်းပေါ်မူတည်ပြီး ဝမ်းပုံစံ ကွဲပြားပါသည်။

အူမကြီး၏နောက်ဆုံးအပိုင်းနှင့် အောက်သို့ဆင်းသွားသောအူမတို့ဖြင့်ပြုလုပ်ထားသော စအိုတုမှ စွန့်ထုတ်လိုက်သောမစင်များသည် အများအားဖြင့် အစိုင်အခဲပုံစံဖြစ်သော်လည်း ကန့်လန့်ဖြတ်အူမဖြင့်ပြုလုပ်ထားသော စအိုတုမှ အရည်တစ်ပိုင်းတစ်စပုံစံစွန့်ထုတ်သည့်အတွက် အရေပြားပေါ်သို့ ဝမ်းနှင့် အကျိအချွဲများ ကပ်ငြိလွယ်ပါသည်။

ကျန်းမာသော အရွယ်ရောက်ပြီးသူများတွင် အစာစားပြီး ဝမ်းအဖြစ်စွန့်ထုတ်လိုက်သည်အထိကြာချိန်မှာ 24 နာရီမှ 72 နာရီ ဖြစ်ပါသည်။

② မစင်စွန့်သည့်လုပ်ဆောင်ချက် ဖွဲ့စည်းပုံ

1. ဝမ်းသွားချင်စိတ်

ဝမ်းသည် ပုံမှန်အားဖြင့် အောက်သို့ဆင်းသွားသောအူမမှ အူမကြီး၏နောက်ဆုံးအပိုင်းထဲ၌ရှိပြီး ဝမ်းအိမ်ထဲ၌ မနေပါ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အူမကြီး၏နောက်ဆုံးအပိုင်းနှင့် ဝမ်းအိမ်တို့ကို ခြားနားပေးထားသည့် အဝိုင်းပုံကြွက်သားများ ကျုံ့ပြီး ဝမ်းများဖြတ်မသွားနိုင်အောင် တားထားသည့်အတွက် ဖြစ်ပါသည်။

ဤဝမ်းများ အများအပြား စုပုံလာပါက သဘာဝအလျောက် အလေးချိန်ဖြင့် ဝမ်းအိမ်ထဲသို့ ဝင်လာပါသည်။

တနည်းအားဖြင့် ကန့်လန့်ဖြတ်အူမ၏အောက်၌ ဖြစ်ပွားသော ပြင်းထန်သည့်လှိုင်းကဲ့သို့သောလှုပ်ရှားမှု (အလုံးစုံလှုပ်ရှားမှုဟုခေါ်ပါသည်) များဖြင့် ဝမ်းအိမ်ထဲသို့ ပေးပို့ခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်ပါသည်။

အလုံးစုံလှုပ်ရှားမှုသည် 1 ရက်လျှင် 1 ကြိမ်မှ 2 ကြိမ်အထိသာ ဖြစ်ပေါ်ပါသည်။

ထို့အပြင် အလုံးစုံလှုပ်ရှားမှုသည် အစာစားလိုက်ပါက ရုတ်တရက်ဖြစ်ပွားနိုင်ခြင်းမှာ ထူးခြားချက်ဖြစ်ပါသည် (၎င်းကို “အစာအိမ်နှင့် အူမတို့၏ တန်ပြန်တုံ့ပြန်မှု”ဟု ခေါ်ပါသည်)။

အရွယ်ရောက်ပြီးသူအများစုသည် နံနက်စာစားပြီးနောက် ဝမ်းသွားတတ်ပြီး ၎င်းမှာ နံနက်စာစားခြင်းအားဖြင့် အလုံးစုံလှုပ်ရှားမှုဖြစ်ပွားသောကြောင့် ဖြစ်ပါသည်။

အစာအိမ်သည် မနက်ခင်းတွင် အလွတ်ဖြစ်နေသည့်အတွက် အစာအိမ်နှင့် အူမတို့ တန်ပြန်တုံ့ပြန်မှုဖြစ်ပွားရန် အလွယ်ကူဆုံးဖြစ်ပါသည်။

လူပေါ်မူတည်ပြီး နေ့လည်စာစားပြီးနောက်မှ ဖြစ်ပွားတတ်သည့်သူများရှိသော်လည်း ညနေစာစားပြီးနောက်မှ ဖြစ်ပွားခြင်းမှာ သိပ်မရှိပါ။

ထို့ကြောင့် နံနက်စာ မှန်မှန်စားခြင်းသည် ဝမ်းမှန်စေပါသည်။

ဤနည်းအားဖြင့် ဝမ်းအိမ်သည် ဝမ်းများဖြင့်ပြည့်သွားပြီး ဝမ်းအိမ်အတွင်းဖိအား 40 mmHg မှ 50 mmHg အထက်သို့ ရောက်ရှိပါက ဝမ်းအိမ်နံရံ၌ဖြန့်ကျက်နေသော တင်ဆုံကွင်းနာဗ်ကြောများမှတစ်ဆင့် ကျောရိုးနှင့် ဦးနှောက်ကြီးတို့ထံ သတင်းပေးပို့ကာ ဝမ်းသွားချင်စိတ်ကို ဖြစ်ပေါ်စေပါသည်။

ဆက်လက်ပြီး တန်ပြန်တုံ့ပြန်မှုအားဖြင့် ဝမ်းအိမ်၏လှိုင်းကဲ့သို့သောလှုပ်ရှားမှု၊ အတွင်းစအိုမှ ကွင်းသဏ္ဌာန်ကြွက်သား ပြေလျော့မှုတို့ ဖြစ်ပေါ်ပြီး ဝမ်းများကို ခန္ဓာကိုယ်အပြင်ဘက်သို့ စွန့်ထုတ်လိုက်ပါသည်။

2. ဝမ်းအိမ်နှင့် စအို၏ အခန်းကဏ္ဍ

ဝမ်းအိမ်သည် အစာချေလမ်းကြောင်း၏ နောက်ဆုံးအပိုင်းဖြစ်ပြီး အရှည် 15 စင်တီမီတာခန့်ရှိကာ ၎င်း၏အောက်ဖက်အစွန်းသည် စအိုဖြစ်ပါသည်။ စအိုတွင် အတွင်းစအိုမှ ကွင်းသဏ္ဌာန်ကြွက်သားနှင့် အပြင်စအိုမှ ကွင်းသဏ္ဌာန်ကြွက်သားတို့ ရှိပါသည်။

အတွင်းစအိုမှ ကွင်းသဏ္ဌာန်ကြွက်သားသည် မသိစိတ်ဖြင့်လှုပ်ရှားသောကြွက်သား (ဆန္ဒအလျောက် လှုပ်ရှားခြင်းမပြုနိုင်သောကြွက်သား) ဖြစ်ပါသည်။

အတွင်းစအိုမှ ကွင်းသဏ္ဌာန်ကြွက်သား၏အပြင်ဘက်တွင် အပြင်စအိုမှ ကွင်းသဏ္ဌာန်ကြွက်သားရှိပြီး ၎င်းသည် သိစိတ်ဖြင့်လှုပ်ရှားသောကြွက်သား (ဆန္ဒအလျောက် လှုပ်ရှားနိုင်သောကြွက်သား) ဖြစ်ပါသည်။

ဝမ်းအိမ်ကြွက်သားနှင့် အတွင်းစအိုမှ ကွင်းသဏ္ဌာန်ကြွက်သားတို့ကို sympathetic အာရုံကြောနှင့် parasympathetic အာရုံကြောတို့မှ ထိန်းချုပ်ထားပါသည်။

sympathetic အာရုံကြောသည် ဝမ်းအိမ်၏လှုပ်ရှားမှုကိုထိန်းချုပ်ပြီး ကွင်းသဏ္ဌာန်ကြွက်သားကို ကျုံ့စေကာ မစင်စွန့်ခြင်းကို ထိန်းထားပါသည်။

ပုံမှန်အားဖြင့် ဤအာရုံကြော၏တင်းမာမှုပေါ်မူတည်ပြီး စအိုကို ပိတ်ထားစေပါသည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင် parasympathetic အာရုံကြောသည် ဝမ်းအိမ်၏ လှုပ်ရှားမှုကိုမြှင့်တင်ပေးပြီး ကွင်းသဏ္ဌာန်ကြွက်သားများကို ပြေလျော့စေကာ မစင်စွန့်ရန်အားပေးသည့် လုပ်ဆောင်ချက် ပြုလုပ်ပါသည်။

တစ်နည်းဆိုရသော် parasympathetic အာရုံကြော တန်ပြန်တုံ့ပြန်မှုပြုခြင်းအားဖြင့် လှုပ်ရှားလာပါက မစင်စွန့်ခြင်းဖြစ်ပွားပါသည်။

3. မစင်စွန့်ခြင်းဆိုင်ရာ ယန္တရား

အထက်တွင်ဖော်ပြခဲ့သည့်အတိုင်း ဝမ်းသည် ဝမ်းအိမ်ထဲသို့ ရောက်သွားပြီး ဝမ်းအိမ်အတွင်း ဖိအားသည် အဆင့်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသောအခါတွင် ဝမ်းသွားချင်စိတ် ဖြစ်ပေါ်ပါသည်။

ဝမ်းသွားချင်စိတ်ဖြစ်ပေါ်သည့်အခါ မစင်စွန့်ခြင်းဆိုင်ရာ တန်ပြန်တုံ့ပြန်မှုများကြောင့် (1) အတွင်းစအိုမှ ကွင်းသဏ္ဌာန်ကြွက်သားသည် တန်ပြန်တုံ့ပြန်မှုအားဖြင့် ပြေလျော့ခြင်း (2) အပြင်စအိုမှ ကွင်းသဏ္ဌာန်ကြွက်သားများသည် သိစိတ်အားဖြင့် ပြေလျော့ခြင်း (3) တင်ပါးဆုံကြားကြွက်သားများ ကျုံ့ပြီး စအိုသည် အပေါ်သို့ ဆွဲတက်သွားခြင်း (အပြင်သို့ စအိုတွန်းထုတ်ခြင်းမခံရအောင်လုပ်ခြင်း) (4) ဝမ်းအိမ်တွင် လှိုင်းကဲ့သို့သောလှုပ်ရှားမှုများဖြစ်ခြင်းတို့ဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်အပြင်ဘက်သို့ မစင်စွန့်ထုတ်လိုက်ပါသည်။

ထိုအခါတွင် ဝမ်းဗိုက်ဖိအားဖြစ်စေသည့် ညှစ်သည့်လုပ်ဆောင်ချက် (ဝမ်းအိမ်အတွင်းဖိအားမြင့်တက်စေခြင်း) ကို ပေါင်းထည့်လိုက်ခြင်းအားဖြင့် မစင်စွန့်ခြင်း ပြီးဆုံးပါသည်(ပုံ 7) ။

ထို့အပြင် ဝမ်းအိမ်၏ မစင်စွန့်သည့်လုပ်ဆောင်ချက်နှင့် ဆီးအိမ်၏ ဆီးစွန့်သည့်လုပ်ဆောင်ချက်တို့အကြားတွင် အာရုံကြောပိုင်းဆိုင်ရာ ဆက်သွယ်အကြောင်းကြားမှုရှိခြင်းကြောင့် မစင်စွန့်ခြင်းသည် ဆီးသွားခြင်းကိုလည်း ဖြစ်စေပါသည်။

ပုံမှန်အားဖြင့် မစင်စွန့်ခြင်းဆိုင်ရာတန်ပြန်တုံ့ပြန်မှုများကို ဦးနှောက်ကြီး၏ အမိန့်ပေးမှုဖြင့် ထိန်းချုပ်ထားပြီး အိမ်သာသွားရန်အတွက် အသင့်ပြင်ဆင်မှုများ ပြီးဆုံးသည်အထိ မစင်စွန့်ခြင်းကို ထိန်းပေးထားပါသည်။

သို့ရာတွင် နို့စို့အရွယ်ကလေးများတွင် ဦးနှောက်ကြီးလုပ်ဆောင်ချက် ကောင်းစွာမဖွံ့ဖြိုးသေးသည့်အတွက် မစင်စွန့်ခြင်းဆိုင်ရာတန်ပြန်တုံ့ပြန်မှုများကို ထိန်းချုပ်ခြင်း မပြုနိုင်ပါ။

ထို့အပြင် အဖိုးအဖွားများတွင် ရောဂါအထူးအထွေမရှိသော်လည်း ထိန်းချုပ်နိုင်အားလျော့နည်းပြီး ဆီးဝမ်းမထိန်းနိုင်တော့သည်ကို ကောင်းစွာသိထားကြပါသည်။

③ ဝမ်း၏ပုံသဏ္ဍာန်

1. ဝမ်းအဖြစ် ဖွဲ့စည်းဖြစ်ပေါ်စေခြင်း

အရွယ်ရောက်ပြီးသူများ၏ မစင်ပမာဏမှာ 1 နေ့လျှင် 100 မှ 250 ဂရမ် ရှိပါသည်။

မစင်ပမာဏ၏ 65% မှ 75% မှာ ရေဓာတ်ဖြစ်ပြီး ကျန်သည့်အရာမှာ အစိုင်အခဲဖြစ်ပါသည်။

၎င်းတို့အများစုမှာ E.coli ပိုးစသည့် အူမကြီးထဲမှ ဘက်တီးရီးယားများနှင့် အစာချေလမ်းကြောင်းမှဆဲလ်များ၏ အကြွင်းအကျန်များ ဖြစ်ပါသည်။

၎င်းတို့အပြင် ကယ်လ်စီယမ်နှင့် ဖော့စဖောရပ်စသည့် သတ္တုဓာတ်များ၊ neutral fat များနှင့် ကိုလက်စထရောကဲ့သို့သောအဆီများ၊ ချေဖျက်ခြင်းမခံရသော စားစရာများ၌ပါသောအမျှင်ဓာတ် (လူ့ခန္ဓာကိုယ်တွင် စားစရာများ၌ပါသောအမျှင်ဓာတ်ကို ချေဖျက်နိုင်သည့်အင်ဇိုင်းများ မရှိပါ) စသည်တို့ဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားပါသည်။

ထို့ကြောင့် အစာမစားလျှင်ပင် ဝမ်းသွားရခြင်းဖြစ်ပါသည်။

ဝမ်းပမာဏသည် ကောင်းစွာစုပ်ယူနိုင်သော စားစရာများ (ငါးနှင့်အသားစသည်) ကို စားသုံးသည့်အခါ ပမာဏနည်းပြီး ကောက်ပဲသီးနှ့နှင့် ဟင်းသီးဟင်းရွက်ကိုအဓိကထားသည့် စားသောက်မှုဖြစ်ပါက ပမာဏများပါမည်။

ဟင်းသီးဟင်းရွက်စသည်တို့၌ များစွာပါဝင်လေ့ရှိသော စားစရာများ၌ပါသောအမျှင်ဓာတ်တွင် ရေဓာတ်ပမာဏများစွာ စုပ်ယူနိုင်ပြီး ထုထည်တိုးလာစေသည့် ဂုဏ်သတ္တိရှိသောအရာနှင့် အူလမ်းကြောင်းကို လှုံ့ဆော်ပေးပြီး ဝမ်းသွားရန်မြှင့်တင်ပေးသည့် ဂုဏ်သတ္တိရှိသောအရာများ ရှိပါသည်။

2. ဝမ်း၏ပုံသဏ္ဌာန်နှင့်အနံ့

ဝမ်းသည် သာမန်အားဖြင့် ပုံသဏ္ဌာန်ရှိပြီးပျော့ပျောင်းသောဝမ်းဖြစ်ကာ အထိုက်အလျောက် ပျော့ပျောင်းပြီး ပုံသဏ္ဌာန်ထွက်စေလောက်သည့် မာကျောမှု ရှိပါသည်။

ထို့အပြင် အူမကြီးအတွင်း ဖြစ်ပေါ်လာသောလေများကြောင့် ထူးခြားသည့်အနံ့ရှိပါသည်။

ဝမ်း၏မာကြောမှုသည် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ ရှိနေသည့်ကြာချိန်ပေါ်မူတည်ပြီးကွာခြားသော်လည်း လွန်လွန်ကဲကဲမဟုတ်ပါက ဇီဝကမ္မဖြစ်စဉ်အရဖြစ်သည်ဟု ယူဆနိုင်ပါသည်။

ဝမ်းထဲ၌ ရေဓာတ်ပါဝင်မှုများပါက ပုံပျက်ပြီး အနည်အနှစ်ပုံစံဝမ်းဖြစ်သွားကာ ဝမ်းအရည်ဟုလည်းခေါ်ကြပြီး ဝမ်းလျှောသည့် အနေအထားသို့ ရောက်သွားပါသည်။

ထို့အပြင် “Bristol Scale”ဟုခေါ်ကြသည့် နိုင်ငံတကာ၌သုံးသော ဝမ်း၏ပုံစံကို တိုင်းတာသည့်စကေး 7 ဆင့် ရှိပါသည်။

“1 - မစင်အတုံးသေးလေးများ (ယုန်မစင်ကဲ့သိုသောဝမ်း)၊ 2 - မာကြောသောဝမ်း (အတုံးတိုပြီး အခဲဖြစ်နေသည့် မာကြောသောဝမ်း)၊ 3 - အနည်းငယ်မာသောဝမ်း (ရေဓာတ်ပါဝင်မှုနည်းပြီး အနည်းငယ်ကွဲအက်နေသောဝမ်း)၊ 4 - ပုံမှန်ဝမ်း (သင့်လျော်သော ပျော့ပျောင်းမှုရှိသည့်ဝမ်း)၊ 5 - အနည်းငယ်ပျော့သောဝမ်း (ရေဓာတ်ပါဝင်မှုလွန်ကဲပြီး ပျော့သောဝမ်း)၊ 6 - အနည်အနှစ်ပုံစံဝမ်း (ပုံစံမပေါ်သော အနည်အနှစ်ကဲ့သို့ဝမ်း)၊ 7 - ရေကဲ့သို့သောဝမ်း (ရေပုံစံဝမ်း)”ဟု သတ်မှတ်ထားသည့်အတွက် မှတ်တမ်းရေးသွင်းခြင်းနှင့် အစီရင်ခံတင်ပြခြင်းတို့၌ အသုံးပြုနိုင်လျှင်ကောင်းမည်ဟု ယူဆပါသည်။

ယခင်နှင့်ယှဉ်ပါက ဝမ်း၏လုံးပတ် လွန်စွာသေးငယ်သွားပါက သတိပြုရန် လိုအပ်ပါသည်။

မစင်၏ပုံသဏ္ဌာန်ကို အဆုံးသတ်အဆုံးအဖြတ်ပေးသည်မှာ မစင်ထွက်သည့်အပေါက်ဖြစ်သည့် ဝမ်းအိမ်နှင့် စအိုတို့ဖြစ်သောကြောင့် ၎င်းတို့အနီးတစ်ဝိုက်တွင် တစ်စုံတရာမူမမှန်မူများ ဖြစ်ပွားပါက ဝမ်းပုံစံပြောင်းသွားပါသည်။

ပုံစံပြောင်းခြင်းဆက်တိုက်ဖြစ်နေပါက စမ်းသပ်မှုခံယူရန် အကြံပြုလိုပါသည်။

3. ဝမ်းအရောင်နှင့် ရောနှောနေသည့်အရာများ

ဝမ်း၏အရောင်သည် သာမန်အားဖြင့် ဝါညိုရောင်ဖြစ်ပြီး ၎င်းမှာ သည်းခြေရည်၏အရောင်ဖြစ်ပါသည်။

ထို့ကြောင့် အူထဲ၌ သည်းခြေရည်များ ကောင်းစွာမထွက်စေနိုင်သည့်ရောဂါဖြစ်ပွားပါက ဝမ်းတွင် အရောင်မပါတော့ဘဲ ရွှံစေးကဲ့သို့ ဖြူသောအရောင်ရှိလာပါမည်။

ဤကိစ္စသည် အလွန်ထူးခြားသောအခြေအနေမှသာဖြစ်သော်လည်း သည်းခြေကျောက်တည်ခြင်းနှင့် ရုတ်တရက် အသည်း‌ရောင်ခြင်း၊ ဆီးလမ်းကြောင်းကင်ဆာဖြစ်ခြင်းတို့ကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်ဟု သံသယဝင်နိုင်ပါသည်။

ဝမ်းအရောင်သည် ယေဘုယျအားဖြင့် စားသောက်လိုက်သောအရာများ၏ လွှမ်းမိုးမှုကို ရရှိပါသည်။

အသားအစားများသူများ၏ဝမ်းသည် အမည်းရောင်ဖြစ်တတ်ပြီး ကလိုရိုဖီးလ်ကြွယ်ဝသော ဟင်းသီးဟင်းရွက်များကို အများအပြားစားပါက စိမ်းဝါရောင်ဖြစ်ပါမည်။

ထို့အပြင် ဆိုးဆေးများသုံးထားပါက ဝမ်းသည်လည်း အဆိုပါအရောင်ဖြစ်လာနိုင်သည်မှာ ပုံမှန်ပင်ဖြစ်ပါသည်။

ဆေးကုသမှုအတွက် ဆေးသောက်နေရခြင်းသည်လည်း ဝမ်းအရောင်ပြောင်းလဲမှု ဖြစ်ပွားစေပါသည်။

သံဓာတ်အားဆေးများသောက်နေသည့်အခါ ဝမ်းအမည်းများ သွားတတ်ပါသည်။

ပုံမှန်အားဖြင့် ဝမ်းထဲ၌ ရောနှောနေသည့်အရာများကို အရေးမလုပ်ကြသော်လည်း ကလေးငယ်များတွင်မူ တစ်ခါတရံတွင် အစာမချေနိုင်ခဲ့သည့်အရာများကို ဝမ်းထဲ၌ မူလအတိုင်း ပြန်တွေ့ရတတ်သည်။

ဝမ်းထဲ၌ ရောနှောနေသည့်အရာများအဖြစ် သတိထားရမည့်အရာမှာ သွေးဖြစ်ပါသည်။

ဝမ်း၏အရောင်မှာ စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စရာကောင်းလောက်အောင် မည်းနေပါက သတိပြုရန် လိုအပ်ပါသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သွေးယိုစိမ့်နေခြင်းကြောင့်ဖြစ်နိုင်သည့်အတွက် ဖြစ်ပါသည်။

သွေးသည် မူလက အနီရောင်ဖြစ်သော်လည်း အစာအိမ်အက်ဆစ်နှင့် အူအတွင်းမှ ဘက်တီးရီးယားတို့ကြောင့် အမည်းရောင်ပြောင်းသွားပါသည်။

ထို့ကြောင့် အစာရေမြိုနှင့် အစာအိမ်စသည်တို့မှ ယိုစိမ့်နေသောသွေးများသည် ဝမ်းထဲသို့ ရောမသွားမီအတွင်း မည်းသွားပါသည်။

စအိုအနီးနေရာများ၌ သွေးယိုစိမ့်နေပါက ရှေ့တွင်ဖော်ပြခဲ့သော ဝမ်းအမည်းရောင်နှင့်မတူဘဲ သွေးများသည် အနီရောင်အတိုင်း ဝမ်းထဲ၌ ပါလာပါမည်။

ထို့အပြင် ဝမ်းနှင့်မရောသောကြောင့် လတ်ဆတ်သောသွေးဝမ်းအဖြစ်ထင်ရလောက်အောင်ဖြစ်ပါသည်။

ရံဖန်ရံခါတွင် လိပ်ခေါင်းမှသွေးထွက်ခြင်းကဲ့သို့သော မစင်အိုး၌ အနီရောင်တောက်တောက် စွန်းထင်းစေသော သွေးဝမ်းများလည်းရှိပါသည်။

ထို့အပြင် သွေးဝမ်းများထဲတွင်ပင် အလွယ်တကူ သတိပြုမိနိုင်သည်မှာ အနည်းငယ်မျှသောသွေးများ ဝမ်းမျက်နှာပြင်၌ ကပ်နေခြင်း၊ အိမ်သာသုံးစက္ကူတွင် သွေးပေခြင်းကဲ့သို့သော အခြေအနေများဖြစ်ပါသည်။

ဝမ်းထဲတွင် ရောနေသောသွေးသည် ပမာဏများလျှင် အန္တရာယ်ရှိသော်လည်း ပမာဏအနည်းငယ်သာရှိပါက စိုးရိမ်ရန်မလိုခြင်းမျိုးလည်း မဟုတ်ပါ။

လတ်တလောတွင် အဖြစ်များလာနေသည့် အူမကြီးကင်ဆာကို စောစီးစွာသိရှိနိုင်စေရန်အတွက်လည်း ဝမ်းသွားပြီးနောက် မစင်ကို စောင့်ကြည့်သည့်အလေ့အထရှိရန် အရေးကြီးပါသည်။

အပိုင်း 3 အဖိုးအဖွားများ၌ မကြာခဏတွေ့ရလေ့ရှိသော ဆီးသွားခြင်းဆိုင်ရာ မူမမှန်မှုများ

ဤအပိုင်းတွင် အဖိုးအဖွားများ၌ မကြာခဏတွေ့ရလေ့ရှိသော ရောဂါလက္ခဏာဖြစ်သည့် မကြာခဏဆီးသွားခြင်းနှင့် ဆီးမထိန်းနိုင်ခြင်းတို့နှင့်ပတ်သက်ပြီး ဖော်ပြပေးသွားပါမည်။

မကြာခဏဆီးသွားခြင်းသည် ဇီဝကမ္မဖြစ်ပျက်မှုအရဖြစ်ခြင်းနှင့် ရောဂါအရဖြစ်ခြင်းတို့ ရှိပါသည်။

၎င်းတို့အသီးသီးအတွက် တုံ့ပြန်ဆောင်ရွက်ရမည့်နည်းလမ်းများ မတူပါ။

ဆီးမထိန်းနိုင်ခြင်းတွင် အကြောင်းအရင်းပေါ်မူတည်ပြီး အမျိုးအစားအနည်းငယ်ရှိသော်လည်း လက်တွေ့တွင် အကြောင်းအရင်းတစ်ခုထက်ပိုပြီး ရောနေခြင်းမျိုးများကာ တစ်ခုချင်းစီအလိုက် ဖြေရှင်းဆောင်ရွက်ပေးရန် လိုအပ်ပါသည်။

① မကြာခဏဆီးသွားခြင်း

1. မကြာခဏဆီးသွားခြင်းဆိုသည်မှာ

ကျန်းမာ‌သော အရွယ်ရောက်ပြီးသူတစ်ဦး၏ ဆီးသွားသည့်ကြိမ်ရေမှာ နေ့ဘက်တွင် 4 ကြိမ်မှ 7 ကြိမ်အထိ၊ ညဘက်တွင် 0 ကြိမ်မှ 1 ကြိမ် (အိပ်ပျော်နေစဉ်အတွင်း ဆီးအိမ်နံရံသည် တင်းအားမရှိဘဲ ဆီးအိမ်၌ဝင်ဆံ့နိုင်သောဆီးပမာဏမှာ ပိုတိုးလာသောကြောင့်ဖြစ်) သည် ပုံမှန်ဖြစ်ပါသည်။

မကြာခဏဆီးသွားခြင်းဆိုသည်မှာ ဆီးသွားသည့်ကြိမ်ရေပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ များပြားပြီး 1 ရက်လျှင် 10 ကြိမ်နှင့်အထက်ရှိသည့်အနေအထားကို ပြောခြင်းဖြစ်ပါသည်။ အထူးသဖြင့် ညဘက်၌ ဆီးသွားသည့်ကြိမ်ရေများခြင်းကို “ညဘက်၌ မကြာခဏဆီးသွားခြင်း”ဟု ခေါ်ပါသည်။

မကြာခဏဆီးသွားခြင်းသည် အဖိုးအဖွားများ၊ စိတ်လှုပ်ရှားမှုနှင့် စိုးရိမ်ပူပန်မှု ပြင်းထန်နေသည့်အခါ၊ ဆီးအိမ်ရောင်ခြင်းနှင့် ဆီးကျိတ်ကြီးခြင်း၊ ဆီးအိမ်၌အလုံးအကျိတ်ဖြစ်ခြင်းတို့ ဖြစ်သည့်အခါများတွင် ဖြစ်ပွားပါသည်။

ရောဂါကြောင့်ဖြစ်ပွားရခြင်းဖြစ်ပါက ဆီးသွားသည့်အချိန်ရှိ နာကျင်မှုနှင့် ဆီးကျန်သည့်ခံစားချက်၊ ဆီးသွားရန်ခက်ခဲခြင်း၊ ဆီးနောက်ခြင်း၊ ဆီးထဲ၌ သွေးပါခြင်းစသည်ဖြင့် အခြားလက္ခဏာများလည်း ပေါ်လာနိုင်ပါသည်။

2. အဖိုးအဖွားများနှင့် မကြာခဏဆီးသွားခြင်း

အသက်ကြီးလာပါက သာမန်အားဖြင့် အိမ်သာသွားသည့်ကြိမ်ရေပိုစိပ်လာသော်လည်း အဆိုပါအကြောင်းအရင်းမှာ ဆီးအိမ်၏ကျုံ့နိုင်သောကြွက်သားများ ခံစားလွယ်လာပြီး ဆီးအိမ်ကျုံ့ခြင်း အလွယ်တကူဖြစ်လာနိုင်သည့်အတွက်ကြောင့် ဖြစ်ပါသည်။

သို့သော် လက်ရှိတွင် ဤကဲ့သို့ မကြာခဏဆီးသွားခြင်းနှင့်ပတ်သက်ပြီး အလွန်ကောင်းမွန်သောဆေးဝါးများ ရရှိနိုင်ပြီဖြစ်ကာ ကုသနိုင်လာပြီဖြစ်သောကြောင့် နေ့စဉ်လူနေမှုဘဝတွင် ထိခိုက်မှုများဖြစ်လာပါက ဆရာဝန်နှင့် တိုင်ပင်ဆွေးနွေးသင့်ပါသည်။

ထို့အပြင် အမျိုးသားများဖြစ်ပါက အသက်ကြီးလာသည်နှင့်အမျှ ဆီးအိမ်၏ထွက်ပေါက်ဖြစ်သော ဆီးလမ်းကြောင်းကို ဝိုင်းရံထားသည့် ဆီးကျိတ် (ပုံ 8) ကြီးလာပါသည်။

အဆိုပါအကြောင်းအရင်းကြောင့်လည်း မကြာခဏဆီးသွားခြင်း ဖြစ်စေပါသည်။

ညဘက်အိပ်ရာဝင်ချိန်မှ မနက်အိပ်ရာထသည်အထိ ဆီးသွားသည့်အကြိမ်အရေအတွက်သည်လည်း အသက်အရွယ်ရလာခြင်းနှင့်အတူ တိုးလာပါသည်။

ဆီးအိမ်၌ဝင်ဆံ့နိုင်သောပမာဏသည် လူငယ်များနှင့်ယှဉ်ပါက ထက်ဝက်ခန့်မျှလျော့ကျသွားခြင်း၊ အမျိုးသားများတွင် ဆီးကျိတ်ကြီးလာပြီး ဆီးကျန်ခြင်း (ကုန်စင်အောင်မစွန့်ထုတ်နိုင်သည့်ဆီး) ကြောင့် ဆီးအိမ်ထဲ၌ ဝင်ဆံ့နိုင်သောပမာဏ နည်းလာခြင်းတို့သည်လည်း အကြောင်းအရင်းများဖြစ်သော်လည်း အရေးအကြီးဆုံး အကြောင်းအရင်းမှာ ကျောက်ကပ်လုပ်ဆောင်ချက် ကျဆင်းခြင်းနှင့် နှလုံးလုပ်ဆောင်ချက် ကျဆင်းခြင်းတို့ကြောင့် ညဘက်၌ ဆီးပမာဏတိုးလာရခြင်း ဖြစ်ပါသည်။

ညဘက် မကြာခဏဆီးသွားခြင်းသည် 1 နာရီမှ 2 နာရီခြားတစ်ခါ ဆီးသွားရသည့်အတွက် ပင်ပန်းခြင်း၊ နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အိပ်မပျော်ခြင်းနှင့် အိပ်မပျော်ခြင်းတို့ ဖြစ်သည့်အတွက် အများအားဖြင့် နေ့စဉ်လူနေမှုဘဝကို အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေပါသည်။

အဆိုပါ ဝေဒနာများကို သက်သာစေရန်အတွက် အဖိုးအဖွားများသည် ရေမသောက်မိအောင် ၎င်းတို့ကိုယ်တိုင် ‌အလွန်အမင်း ထိန်းချုပ်ခြင်းမျိုးရှိတတ်သည့်အတွက် ရေဓာတ်ခန်းခြောက်ခြင်းမဖြစ်စေရန် အလုံအလောက် ဂရုပြုပေးရပါမည်။

ကျွန်ုပ်တို့၏ခန္ဓာကိုယ် ကောင်းမွန်စွာလည်ပတ်ရန်အတွက် လိုအပ်သော ရေပမာဏသည် 1 နေ့လျှင် အနည်းဆုံး 1,000 မီလီလီတာဖြစ်ပါသည်။

နွေးနွေးထွေးထွေးရှိနေရန်နှင့် ညနေဘက်နောက်ပိုင်း အလွန်အကျွံရေသောက်ခြင်းကို တတ်နိုင်သမျှ ရှောင်ကြဉ်ရန် အရေးကြီးပါသည်။

3. အခြားအားဖြင့် မကြာခဏဆီးသွားခြင်းများ

မကြာခဏဆီးသွားခြင်းသည် ကျန်းမာသောသူများတွင်ပင် ဖြစ်တတ်ပါသည်။

ဥပမာအားဖြင့် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာမတည်မငြိမ်ဖြစ်နေချိန်နှင့် ချမ်းအေးနေချိန်၊ ဝမ်းချုပ်ခြင်းနှင့် ကိုယ်ဝန်ဆောင်ခြင်းစသည့် ဝမ်းဗိုက်ပိုင်းမှ အင်္ဂါများ ဖောင်းကားနေပြီး ဆီးအိမ်အပေါ် ဖိအားသက်ရောက်မှုရှိစေသည့်အချိန်၊ အရသာပြင်းသော ‌ရေနွေးနှင့်ကော်ဖီစသည်တို့ သောက်သုံးထားသည့်အခါ (ကဖိန်းဓာတ်တွင် ဆီးသွားများစေသည့်လုပ်ဆောင်ချက် ရှိပါသည်) စသည်တို့တွင်လည်း ဖြစ်ပွားလေ့ရှိသော်လည်း ဤကဲ့သိုသောအခြေအနေများတွင် နာကျင်ခြင်းစသည့်အခြားလက္ခဏာများ မရှိပါ။

② ဆီးမထိန်းနိုင်ခြင်း

1. ဆီးမထိန်းနိုင်ခြင်းဆိုသည်မှာ

ဆီးမထိန်းနိုင်ခြင်းဆိုသည်မှာ ဆီးထွက်ကျခြင်းဖြစ်ပြီး မသိလိုက်သည့်အတောအတွင်း ဆီးများ ပြင်ပသို့ စိမ့်ထွက်လာသည့် အခြေအနေဖြစ်ပါသည်။

အသက်ကြီးလာသည်နှင့်အမျှ လူများစွာသည် ဆီးမထိန်းနိုင်ဖြစ်တတ်ပါသည်။

ဆီးသွားခြင်းသည် ဆီးအိမ်ရှိ ဆီးစွန့်ထုတ်သည့်ကြွက်သားများ၏ ကျုံ့ခြင်းနှင့် တင်ဆုံကွင်းအောက်ခြေ၌ရှိသော ဆီးလမ်းကြောင်း၏ ကွင်းပုံသဏ္ဌာန်ကြွက်သားပြေလျော့ခြင်းတို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း လုပ်ဆောင်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်ပါသည်။

ဆီးအိမ်အတွင်း ဆီးပမာဏ အတိုင်းအတာတစ်ခု စုလာပါက ထိုအကြောင်းကို အာရုံကြောများမှတစ်ဆင့် ကျောရိုး၏ ဗဟိုအာရုံကြောထံ သတင်းပေးပို့လိုက်ပါသည်။

ဆီးသွားရန်အတွက် ကျောရိုး၏ ဗဟိုအာရုံကြောမှနေ၍ ဆီးအိမ်ကိုကျုံ့စေပြီး ဆီးလမ်းကြောင်းမှ ကွင်းပုံသဏ္ဌာန်ကြွက်သားများကို ဖြေလျှော့ရန် အမိန့်ပေးလိုက်ပါသည်။

ဤအမိန့်ပေးခြင်းကို လုပ်ဆောင်သည်မှာ ဦးနှောက်ကြီး၌ရှိသည့် ဆီးသွားခြင်းဆိုင်ရာအာရုံကြောကလပ်စည်းများအစုအဖွဲ့ဖြစ်ပါသည်။

နို့စို့အရွယ်ကလေးများတွင် ဆီးသွားခြင်းဆိုင်ရာအာရုံကြောကလပ်စည်းများအစုအဖွဲ့ မဖွံ့ဖြိုးသေးသည့်အတွက်ကြောင့် ဆီးအိမ်ပြည့်လာပါက ချက်ချင်း ဆီးသွားခြင်းဖြစ်ပေါ်ပါသည်။

ဦးနှောက်ကြီးအတွင်းရှိ ဆီးသွားခြင်းဆိုင်ရာအာရုံကြောကလပ်စည်းများအစုအဖွဲ့ဖွံ့ဖြိုးလာသည်နှင့်အမျှ ဆီးစွန့်ထုတ်ရမည့်နေရာမ‌ရောက်မခြင်း ဆီးမသွားအောင် ထိန်းချုပ်ပေးနိုင်လာပါသည်။

ထို့ကြောင့် ဆီးသွားခြင်းကို ထိန်းချုပ်သည့် ဦးနှောက်ကြီးမှအာရုံကြောကလပ်စည်းများအစုအဖွဲ့သည် လေဖြတ်ခြင်းစသည်တို့ကြောင့် ထိခိုက်သွားပါက နို့စို့အရွယ်ကလေးများကဲ့သို့ပင် ချက်ချင်းဆီးထွက်ကျခြင်းဖြစ်သည့်အခြေအနေသို့ ရောက်သွားတတ်သည်ကို မကြာခဏ တွေ့ရလေ့ရှိပါသည်။

2. ဆီးမထိန်းနိုင်ခြင်း အမျိုးအစားများ

ဆီးမထိန်းနိုင်ခြင်းတွင် အကြောင်းရင်း အမျိုးမျိုးရှိပါသည်။

အဆိုပါအကြောင်းအရင်းပေါ်မူတည်ပြီး တုံ့ပြန်ဆောင်ရွက်ရခြင်းများ ကွဲပြားသည့်အတွက် ဆီးမထိန်းနိုင်ခြင်း အမျိုးအစားများကို တစ်ခုချင်းစီ ရှင်းပြပေးသွားပါမည်။

ဝမ်းဗိုက်ဖိအားသက်ရောက်မှုကြောင့် ဆီးမထိန်းနိုင်ခြင်း

ဝမ်းဗိုက်ကို ရုတ်တရက် ဖိအားသက်ရောက်သောအခါ၌ဖြစ်ပေါ်သည့် ဆီးမထိန်းနိုင်ခြင်း ဖြစ်ပါသည်။

ထိုသို့ဖြစ်ရသည့်အကြောင်းအရင်းမှာ အများအားဖြင့် နှာချေခြင်းကြောင့်ဖြစ်ပြီး အခြားအားဖြင့် ချောင်းဆိုးခြင်း၊ ကြွက်သားညှစ်ခြင်း၊ ကြိုးခုန်ခြင်း၊ အလေးမခြင်း၊ ဟက်ဟက်ပက်ပက်ရီခြင်း စသည်တို့ဖြစ်ပါသည်။

ဝမ်းဗိုက်ဖိအားသည် ဆီးအိမ်ကို ဖိလိုက်ပြီး ဆီးအိမ်အတွင်း ဖိအားမြင့်တက်လာပါသည်။

ထိုကဲ့သို့မြင့်တက်လာသောအတွင်းဖိအားများကို ဆီးခုံတွင်းမှ ကြွက်သားများ၏ ကျုံ့အားဖြင့်ခုခံခြင်းမပြုနိုင်တော့သည့်အတွက် ဆီးများ ထွက်ကျပါတော့သည် (ဆီးခုံတွင်းကြွက်သားအုပ်စုဆိုသည်မှာ အဆိုပါနာမည်အတိုင်းဖြစ်ပြီး ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါများကို ဝမ်းဗိုက်အောက်ခြေမှ ထောက်ကန်ပေးသည့် အလုပ်လုပ်ပါသည်။

ဤကြွက်သားများ အားနည်းလာပါက ဆီးလမ်းကြောင်းကို ပိတ်ရန် မဖြစ်နိုင်တော့သည်သာမက ဆီးအိမ်နှင့် သားအိမ်လည်း အောက်သို့ကျလာပြီး ဆီးလမ်းကြောင်းသည်လည်း ဗိုက်အပြင်သို့ ကျွံထွက်သွားကာ ဆီးများထွက်ကျပါမည်)။

ဤဆီးမထိန်းနိုင်ခြင်းကို အဓိကအားဖြင့် အမျိုးသမီးများ၌ တွေ့ရလေ့ရှိပါသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အမျိုးသမီးများ၏ ဆီးလမ်းကြောင်းမှာတိုပြီး မီးဖွားခြင်းစသည်တို့ကြောင့် တင်ဆုံကွင်းအောက်ပိုင်းကြွက်သားများ လျော့လာရခြင်းကြောင့်ဖြစ်ပါသည်။

အမျိုးအသားများတွင် ဆီးကျိတ်ခွဲစိတ်ပြီးနောက် တင်ဆုံကွင်းအောက်ပိုင်းမှ ဆီးလမ်းကြောင်းရှိ ကွင်းပုံသဏ္ဌာန်ကြွက်သားများ ထိခိုက်သွားပြီး ဆီးမထိန်းနိုင်သည့်အခြေအနေသို့ ရောက်သွားတတ်ပါသည်။

အရေးပေါ်ဆီးမထိန်းနိုင်ခြင်း

ရုတ်တရက် ဆီးသွားချင်စိတ်ကို ခံစားရပြီး အိမ်သာတက်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း အချိန်မီ မသွားနိုင်ဘဲ ဆီးထွက်သွားခြင်း ဖြစ်ပါသည်။

အကြောင်းမှာ ဆီးအိမ်၏ ကျုံ့နိုင်သောကြွက်သားများ အာရုံခံစားမှုလွန်ကဲပြီး ဆီးအိမ်အတွင်း ဆီးအနည်းငယ်မျှသာရှိနေရုံမျှဖြင့်ပင် ကျုံ့လိုက်သည့်အတွက် ဖြစ်ပေါ်ရခြင်းဖြစ်ပါသည်။

ဤကဲ့သို့သောအခြေအနေကို လေဖြတ်ပြီးနောက်စသည့်အခါများ၌ မကြာခဏ တွေ့ရတတ်ပါသည်။

ထို့အပြင် အထက်တွင်ဖော်ပြခဲ့သည့်အတိုင်း အဖိုးအဖွားများတွင် ဆီးအိမ်မှ ကျုံ့နိုင်သောကြွက်သားများ အာရုံခံစားမှုလွန်ကဲလာပြီး ကျားမမရွေး အရေးပေါ်ဆီးမထိန်းနိုင်ခြင်းများ တိုးလာပါသည်။

တန်ပြန်တုံ့ပြန်မှုအားဖြင့် ဆီးမထိန်းနိုင်ခြင်း

ဆီးသွားချင်စိတ်မရှိသော်လည်း ဆီးအိမ်အလိုအလျောက်ကျုံ့သွားပြီး ဆီးများထွက်ကျခြင်း ဖြစ်ပါသည်။

အကြောင်းမှာ ကျောရိုးရောဂါနှင့် ဦးနှောက်ထိခိုက်မှုတို့ကြောင့် ဆီးများစုပုံလာသည့်ခံစားချက် ဖြစ်သည့်အခါများ၌ ဖြစ်ပေါ်ပါသည်။

လျှံထွက်သည့်ပုံစံ ဆီးမထိန်းနိုင်ခြင်း

ဆီးပမာဏ အနည်းငယ်စီ ဆက်တိုက် ထွက်ကျနေသည့်အခြေအနေဖြစ်ပါသည်။

ဆီးအိမ်၏ထွက်ပေါက်နှင့် ဆီးလမ်းကြောင်းတို့တွင် ဆီးစီးဆင်းမှုကို အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေသည့် ရောဂါရှိနေသောအခါတွင် ဆီးအိမ်သည် “ဘားခလုတ်ပိတ်ထားသကဲ့သို့သောအနေအထား” ဖြစ်နေပါသည်။

သို့ရာတွင် ဆီးအိမ်၌ ဆီးများအပြည့်စုပုံလာပါက ဘားခလုတ်ပိတ်ထားသကဲ့သို့သောအားကို ကျော်လွန်နိုင်သွားပြီး ဆီးများ တစ်စက်စက် စီးဆင်းလာသည့် အနေအထားသို့ ရောက်သွားပါသည်။

ဤအဖြစ်ကို အထူးသဖြင့် အမျိုးသားများ ဆီးကျိတ်ရောဂါကြီးသည့်ရောဂါ ပိုဆိုးလာသည့်အခါများတွင် များစွာ တွေ့ရတတ်ပါသည်။

အကြောင်းမှာ ဆီးအိမ်နှင့် ဆီးလမ်းကြောင်းလုပ်ဆောင်ချက်များ၌ ချို့ယွင်းမှုမရှိသော်လည်း မှတ်ဉာဏ်ချို့ယွင်းမှုရောဂါနှင့် ဦးနှောက်ကြီး၊ ဦးနှောက်ငယ်တို့၏ ချို့ယွင်းမှုတို့ကြောင့် တစ်ဦးတည်း အိမ်သာမသွားနိုင်သည့်အခါနှင့် အိမ်သာရှိသည့်နေရာမသိသောကြောင့် ထွက်ကျသည့်အခါ စသည်တို့ ဖြစ်ပါသည်။

ဤကဲ့သို့သောအခြေအနေမျိုးဖြင့် ဆီးမထိန်းနိုင်ခြင်းသည် တုံ့ပြန်ဆောင်ရွက်ပေးရန် လွန်စွာခက်ခဲပါသည်။

ဆရာဝန်မှ ညွှန်ကြားသော ဆေးဝါးများကြောင့် ဖြစ်ရသည့် ဆီးမထိန်းနိုင်ခြင်းကို ဆိုလိုပါသည်။

အထူးသတိထားရန်လိုအပ်သော ဆေးဝါးများမှာ သွေးတိုးကျဆေးများ ဖြစ်ပါသည်။

သွေးတိုးကျဆေးများထဲတွင် အယ်လ်ဖာ ဘလော့ကာဆေးသည် ဆီးလမ်းကြောင်းကြွက်သားများ ပြေလျော့စေသည့် သက်ရောက်မှုရှိသောကြောင့် ဆီးမထိန်းနိုင်ခြင်းဖြစ်ရသည့် အကြောင်းအရင်း ဖြစ်စေပါသည်။

၎င်းအပြင် ပါကင်ဆန်ရောဂါနှင့် စိတ်ကျရောဂါဆေးများ၊ စိတ်ငြိမ်ဆေးများ၊ အိပ်ဆေးများ၊ အန်တီဟစ်စတမင်းဆေးများသည်လည်း ဆီးမထိန်းနိုင်ခြင်းကိုဖြစ်စေသည့် အကြောင်းအရင်းများ ဖြစ်ပါသည်။

3. ဆီးမထိန်းနိုင်ခြင်းအတွက် တုံ့ပြန်ဆောင်ရွက်ပေးခြင်း

သာမန်အားဖြင့် အောက်ပါအချက်များ ရှိပါသည်။

ဆီးခုံတွင်းကြွက်သားလေ့ကျင့်နည်း

လျော့ရဲလာသည့် ဆီးခုံတွင်းကြွက်သားများကို သန်မာလာစေမည့်နည်းလမ်းဖြစ်ပါသည်။

ကျွမ်းကျင်သူ၏ လမ်းညွှန်ချက်ကို လိုက်နာပြီး 2 လမှ 3 လအထိ စိတ်ရှည်စွာ ဆက်တိုက်လုပ်ဆောင်ရန် လိုအပ်ပါသည်။

အဆိုပါနည်းလမ်းမှာ ပုံ 9 တွင်ပြထားသည့်အတိုင်းဖြစ်ပါသည်။

အဝလွန်ခြင်းနှင့် ဝမ်းချုပ်ခြင်းကို ကာကွယ်ခြင်း

ဝမ်းဗိုက်၌ အဆီများဖြစ်လာပါက ဆီးအိမ်အား ဖိအားဖြစ်စေသည့်အတွက် ဆီးမထိန်းနိုင်ခြင်းကို ဖြစ်စေတတ်ပါသည်။

ထို့အပြင် အဆီဖုံးလာသော ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါများနှင့် ဝမ်းများဖြင့်တစ်နေသော အူလမ်းကြောင်းတို့ လေးလံလာမည်မှာ ပုံမှန်ဖြစ်ပါသည်။

လေးလံလာသော ဤကိုယ်တွင်းအင်္ဂါများကို ထောက်ကန်ထားပေးသည့် ဆီးခုံတွင်းကြွက်သားများ အမြဲတန်းဆွဲဆန့်ခံနေရခြင်းကြောင့် လျော့ရဲလာပါသည်။

ဤကဲ့သို့သောအားဖြင့် အဝလွန်ခြင်း၊ ဝမ်းချုပ်ခြင်းတို့သည် ဆီးမထိန်းနိုင်ရခြင်း၏ အကြောင်းအရင်းဖြစ်စေသည့်အတွက် အစားအသောက်နှင့် ကိုယ်လက်လှုပ်ရှားမှုတို့အပေါ် ဂရုပြုရန်လိုအပ်ပါသည်။

ဆီးအိမ်လေ့ကျင့်သည့်နည်းလမ်း

အရေးပေါ်ဆီးမထိန်းနိုင်ခြင်းဖြစ်တတ်သည့်သူများတွင် ဆီးအိမ်လေ့ကျင့်သည့်နည်းလမ်း (ဆီးအိမ်၏ဝင်ဆံ့နိုင်သောပမာဏကို တိုးအောင်လုပ်သည့်လေ့ကျင့်မှု) ကို သာမန်အားဖြင့် သုံးကြပါသည်။

ဇယား 2-2 ဇယား 2-2 တွင်ပြသထားသည့်ဇယားကို 3 ရက်မှ 4 ရက်ကြာဖြည့်စွက်ပါ။

ပုံမှန်အားဖြင့် အရေးပေါ်ဆီးမထိန်းနိုင်ခြင်းဖြစ်တတ်သည့်သူများ၏ ဆီးသွားသည့်တစ်ကြိမ်နှင့်တစ်ကြိမ်အကြားကြာချိန်မှာ 1 နာရီဖြစ်သကဲ့သို့၊ 3 နာရီဖြစ်ခြင်းလည်းရှိပြီး အမျိုးမျိုး ရှိတတ်ပါသည်။

ဤဇယားကို အခြေခံ၍ ဆီးယိုစိမ့်မှုမဖြစ်စေဘဲ ထိုသူအတွက် သင့်လျော်မည့် ဆီးသွားချိန်ကို သတ်မှတ်ပြီး ဆီးယိုစိမ့်မှု ရပ်တန့်သည်အထိ ထိုအချိန်တွင် ဆီးသွားရန် တိုက်တွန်းပါ။

၎င်းကို “သတ်မှတ်ချိန်အတိုင်း ဆီးသွားခြင်း”ဟု ခေါ်ပါသည်။

ဤလေ့ကျင့်နည်းကို ကျွမ်းကျင်သူများ၏ လမ်းညွှန်မှုအောက်မှ လုပ်ဆောင်ရသော်လည်း ထိုသို့ပြုလုပ်နေစဉ်အတွင်း ပြုစုစောင့်ရှောက်သူသည်လည်း စိတ်ရှည်သည်းခံမှုနှင့် ဇွဲလုံ့လတို့ ရှိရန် လိုအပ်ပါသည်။

မှတ်ဉာဏ်ချို့ယွင်းမှုရောဂါရှိသည့်အဖိုးအဖွားများ ဆီးမထိန်းနိုင်ခြင်းကို တုံ့ပြန်ဆောင်ရွက်ပေးရန်အတွက် ဤသတ်မှတ်ချိန်အတိုင်း ဆီးသွားခြင်းသည် အတော်အတန် အကျိုးအာနိသင်ရှိသည်ဟု ကြားနေရသော်လည်း ကိုယ်စီဖန်တီးထားသည့်နည်းလမ်းများဖြင့် တုံ့ပြန်ဆောင်ရွက်ပေးခြင်းမျိုးကိုလည်း စိတ်ရှည်စွာလုပ်ဆောင်ပေးရန် လိုအပ်ပါသည်။

ဆီးမထိန်းနိုင်ခြင်းအတွက်သုံးသောကိရိယာများအသုံးပြုခြင်း

အဖိုးအဖွားများတွင် ဦးနှောက်သွေးကြောဆိုင်ရာ ချို့ယွင်းမှု အကြောင်းအရင်းကြောင့် လုပ်ဆောင်ချက်အားဖြင့် ဆီးမထိန်းနိုင်ခြင်း အဖြစ်များပါသည်။

ဤကဲ့သို့သော်အခြေအနေမျိုးသည် ကုသခြင်းထက် မည်သို့လုပ်ပါက ဆီးထွက်ကျခြင်းကို ကာကွယ်နိုင်မည်ဖြစ်ကြောင်း ဆွေးနွေးသုံးသပ်သင့်ပါသည်။

ဥပမာအားဖြင့် လှုပ်ရှားမှုနှေးကွေးသော အဖိုးအဖွားများတွင် ကပ်ခွာတိပ်ပါသော အတွင်းခံဝတ်ပေးခြင်းစသည်အားဖြင့် ဆီးမထိန်းနိုင်ခြင်းအတွက်သုံးသောကိရိယာများကို အကျိုးရှိရှိအသုံးပြုပြီး ဆီးထွက်ကျခြင်းကို နည်းပါးအောင် ပြုလုပ်နိုင်ပါသည်။ ဆီးမထိန်းနိုင်ခြင်းအတွက်သုံးသောကိရိယာများအဖြစ် အောက်ပါကဲ့သို့သောပစ္စည်းများ ရှိပါသည်(ပုံ 10 ၊ ဇယား 2-3 ဇယား 2-3)။

မှတ်ဉာဏ်ချို့ယွင်းမှုရောဂါရှိသော အဖိုးအဖွားများနှင့် ဆီးမထိန်းနိုင်ခြင်းအတွက် တန်ပြန်အစီအမံများ

မှတ်ဉာဏ်ချို့ယွင်းမှုရောဂါ၏ လက္ခဏာများထဲမှတစ်ခုမှာ ဆီးမထိန်းနိုင်ခြင်း (ဆီးထွက်ကျခြင်း) ဖြစ်ပါသည်။

မှတ်ဉာဏ်ချို့ယွင်းမှုရောဂါ၏ လက္ခဏာများတွင် မှတ်ဉာဏ်လုပ်ဆောင်ချက်ချို့ယွင်းခြင်းဟူသည့် အဓိကလက္ခဏာ (မှတ်ဉာဏ်ချို့ယွင်းခြင်း၊ လက်ရှိရောက်နေသည့်နေရာကို မမှတ်မိခြင်းစသည်)နှင့် မှတ်ဉာဏ်လုပ်ဆောင်ချက်ချို့ယွင်းခြင်းနှင့်အတူဖြစ်ပွားသည့် အပြုအမူနှင့် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ လက္ခဏာများ (ဦးတည်ရာမဲ့လျှောက်သွားခြင်း၊ စိတ်မငြိမ်ခြင်း၊ မထိန်းချုပ်နိုင်ခြင်း၊ မသန့်ရှင်းသောအပြုအမူများလုပ်ခြင်း စသည်) တစ်နည်းအားဖြင့် ဆင့်ပွားလက္ခဏာများကို အုပ်စု 2 ခု ခွဲခြားနိုင်ပါသည်။

မှတ်ဉာဏ်လုပ်ဆောင်ချက်ကို ပိုမိုကောင်းမွန်အောင်လုပ်ရန်မှာ အကန့်အသတ်ရှိသော်လည်း ဆင့်ပွားလက္ခဏာများကို ပြုစုစောင့်ရှောက်မှုပေးသည့်သူ၏ တုံ့ပြန်ဆောင်ရွက်ပေးမှုပေါ်မူတည်ပြီး လျော့ပါးသက်သာလာနိုင်သည်ကို တွေ့ရှိရပါသည်။

လက်ရှိရောက်နေသည့်နေရာကို မမှတ်မိသည့် ချို့ယွင်းမှု နည်းပါးနေသေးသည့်အခါ မှတ်ဉာဏ်ချို့ယွင်းမှုရောဂါဖြစ်နေသော အဖိုးအဖွားများ၏ ဆီးမထိန်းနိုင်ခြင်းအတွက် အစီအမံအနေဖြင့် အိမ်သာနှင့် အခန်းတွင်းသုံးမစင်အိုးများ အသုံးပြုခြင်းကို စည်းစနစ်တကျလုပ်ဆောင်ပေးပြီး ဆီးထွက်မကျမီ ဆီးသွားစေသည့်နည်းလမ်းမှာ အခြေခံဖြစ်ပါသည်။

ဤနည်းလမ်းကို အောင်မြင်စေရန်အတွက် အိမ်သာအနေအထားပြည့်စုံမှုရှိရန်သည် အလွန်အရေးကြီးပါသည်။

မှတ်ဉာဏ်ချို့ယွင်းမှုရောဂါရှိနေသော အဖိုးအဖွားအများစုသည် မကြာခဏဆီးသွားခြင်းနှင့် အရေးပေါ်ဆီးသွားချင်စိတ်ဖြစ်ခြင်းတို့ ရှိတတ်သည့်အတွက် အိမ်သာရောက်သည်အထိ လမ်းကြောင်းရှည်နေပါက ထိုအတောအတွင်း ထွက်ကျသွားတတ်ပါသည်။

နေထိုင်သည့်အခန်းမှ အိမ်သာသို့ အကွာအဝေး 6 မီတာအောက်နှင့် 6 မီတာအထက်တို့တွင် ဆီးမထိန်းနိုင်သည့်ကြိမ်ရေကွာခြားမှုရှိကြောင်း အစီရင်ခံတင်ပြမှုများ ရှိပါသည်။

ဖြစ်နိုင်ပါက အဖိုးအဖွားများ၏အခန်းထဲမှ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို အိမ်သာခန်းအဖြစ်လုပ်ထားနိုင်ပါက အဆင်ပြေနိုင်ပါသည်။

အပိုင်း 4 အဖိုးအဖွားများ၌ မကြာခဏတွေ့ရလေ့ရှိသော မစင်စွန့်ခြင်းဆိုင်ရာ မူမမှန်မှုများ

ဤအပိုင်းတွင် အဖိုးအဖွားများ၌ မကြာခဏတွေ့ရလေ့ရှိသော လက္ခဏာများဖြစ်သည့် ဝမ်းချုပ်ခြင်းနှင့် ဝမ်းလျှောခြင်းတို့နှင့်ပတ်သက်ပြီး ရှင်းပြပေးသွားပါမည်။

ဝမ်းချုပ်ခြင်း နှင့် ဝမ်းလျှောခြင်း အမျိုးအစား အမျိုးမျိုးရှိပြီး တစ်ခုချင်းစီအလိုက် တုံ့ပြန်ဆောင်ရွက်ပေးနည်း အမျိုးမျိုးရှိသော်လည်း မည်သို့ပင်ဖြစ်စေကာမူ ၎င်းတို့မှာ ရောဂါအရဖြစ်ခြင်းလား၊ အခြားအကြောင်းအရင်းကြောင့်လားဆိုသည်ကို ခွဲခြားရန် လိုအပ်ပါသည်။

ရောဂါဖြစ်ခြင်းကို စောစီးစွာသိရှိနိုင်ရန်အတွက်လည်း ဝမ်းချုပ်ခြင်း၊ ဝမ်းလျှောခြင်းတို့၏ အခြေခံဗဟုသုတများ ရှိထားရန် လိုအပ်ပါသည်။

① ဝမ်းချုပ်ခြင်း

1. ဝမ်းချုပ်ခြင်းဆိုသည်မှာ

ဝမ်းချုပ်ခြင်းဆိုသည်မှာ အကြောင်းအမျိုးမျိုးကြောင့် အူမကြီးထဲတွင် အချိန်ကြာမြင့်စွာ ဝမ်းကျန်နေခဲ့ကာ ရေဓာတ်အလွန်အကျွံစုပ်ယူခံလိုက်ရသည့်အတွက် ဝမ်းမာကျောသွားပြီး ဝမ်းသွားရန် ခက်ခဲစေသည့် အခြေအနေဖြစ်ပါသည်။

လက်တွေ့တွင်မူ ဝမ်းသွားသည့်ကြိမ်ရေ အနည်းအများ၊ မာကျောသည့်ဝမ်းစွန့်ထုတ်မှု၊ ဝမ်းသွားချိန်၌ များစွာညှစ်ရန်လိုအပ်ပြီး ဝမ်းသွားပြီးနောက်တွင် ဝမ်းကျန်နေသည့်ခံစားချက်ရှိခြင်း၊ တစ်နည်းအားဖြင့် ဝမ်းကျန်နေခြင်းကြောင့် စိတ်မတည်ငြိမ်ခြင်း၊ ခေါင်းကိုက်ခြင်း၊ ဝမ်းဗိုက်ဖောင်းတင်းသည့်ခံစားချက်ဖြစ်ခြင်း၊ ဗိုက်နာခြင်း စသည်တို့ဖြစ်သည့်အခါ ဝမ်းချုပ်သည်ဟု ခေါ်ပါသည်။

နေ့စဉ် ဝမ်းမသွားရုံမျှဖြင့် ဝမ်းချုပ်သည်ဟု ယူဆသောသူများလည်း အများအပြားရှိသော်လည်း ဥပမာအားဖြင့် 2 ရက်ခြား 3 ရက်ခြားတစ်ခါမှသာ ဝမ်းသွားတတ်ပြီး ဝမ်းသွားရာတွင်လည်း သဘာဝအလျောက် ဝမ်းသွားချင်စိတ်ကြောင့်သာ ချောချောမွေ့မွေ့ ဖြစ်သွားပြီး ခန္ဓာကိုယ်အတွက် မည်သည့်ထိခိုက်မှုမျှမရှိပါက ဝမ်းချုပ်သည်ဟု မဆိုနိုင်ပါ။

2. အဘယ်ကြောင့် ဝမ်းချုပ်ခြင်း ဖြစ်ရပါသနည်း

ကျွန်ုပ်တို့ စားသုံးလိုက်သော အစားအစာများကို အစာအိမ်နှင့် အူသိမ်တို့မှ ချေဖျက်ကာ စုပ်ယူမှုပြုပြီး ၎င်းတို့မှကျန်ရှိသည့်အကြွင်းအကျန်များသည် အူမကြီးအတွင်းသို့ 6 နာရီခန့်ကြာပြီးနောက်၌ ဝင်သွားပါသည်။

ထို့နောက် လှိုင်းကဲ့သို့သောလှုပ်ရှားမှုများဖြင့် အူသိမ်အတွင်းသို့ မရောက်မီအတွင်း ရေဓာတ်များ ဖြည်းဖြည်းချင်း စုပ်ယူခံလိုက်ရပြီး အရည်ပုံစံမှ အစိုင်အခဲပုံစံဝမ်းအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပါသည်။

ဝမ်းကို အောက်ပါယန္တရားများ၏လုပ်ဆောင်ချက်ဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်ပြင်ပသို့ စွန့်ထုတ်ပါသည်။

အူမကြီး၏ လှုပ်ရှားမှုသည် သာမန်အားဖြင့် အားပျော့သော်လည်း အစားအသောက်စားသုံးမှုပေါ်မူတည်ပြီး “အစာအိမ်နှင့် အူမတို့၏ တန်ပြန်တုံ့ပြန်မှု” ဟု ခေါ်ကြသည့် ပြင်းထန်သော လှိုင်းကဲ့သို့သောလှုပ်ရှားမှုများဖြစ်ပေါ်ပြီး အူထဲမှအရာများကို ဝမ်းအိမ်အတွင်းသို့ ပေးပို့လိုက်ပါသည်။

ဝမ်းအိမ်အတွင်းဖိအားသည် အတိုင်းအတာတစ်ခုထက် ကျော်လွန်သွားပါက ဝမ်းအိမ်နံရံမှ အာရုံကြောများသည် အဆိုပါလှုံ့ဆော်မှုကိုခံယူပြီး ဦးနှောက်ကြီးထံသို့ သတင်းပေးပို့ပါသည်။

ရလဒ်အနေဖြင့် ဝမ်းသွားချင်စိတ်ဖြစ်ပေါ်လာပြီး မစင်စွန့်ခြင်းဆိုင်ရာ တန်ပြန်တုံ့ပြန်မှုများကြောင့် ဝမ်းအိမ်၌ လှိုင်းကဲ့သို့သောလှုပ်ရှားမှုများဖြစ်ပေါ်ကာ စအိုမှ ကွင်းသဏ္ဌာန်ကြွက်သားများ ပြေလျော့လာပြီး မိမိဆန္ဒအလျောက်လုပ်သော ဝမ်းဗိုက်ဖိအားလည်းထပ်မံပေါင်းထည့်လိုက်ခြင်းအားဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်ပြင်ပသို့ စွန့်ထုတ်လိုက်ပါသည်။

ထို့ကြောင့် ဝမ်းချုပ်ခြင်းသည် မစင်စွန့်ခြင်းနှင့်သက်ဆိုင်သည့် အူလမ်းကြောင်းအတွင်းပိုင်းဖွဲ့စည်းပုံ၊ အူ၏ လှိုင်းကဲ့သို့သောလှုပ်ရှားမှု၊ အစာအိမ်နှင့် အူမတို့၏ တန်ပြန်တုံ့ပြန်မှုနှင့် မစင်စွန့်ခြင်းဆိုင်ရာ တန်ပြန်တုံ့ပြန်မှုတို့၏ ချို့ယွင်းမှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာရခြင်းဖြစ်ပါသည်။

3. ဝမ်းချုပ်ခြင်းအမျိုးအစားများ

ဝမ်းချုပ်ခြင်းတွင် ရုတ်တရက်ဖြစ်ခြင်းနှင့် နာတာရှည်ဖြစ်ခြင်းတို့ ရှိပါသည်။

ရုတ်တရက် ဝမ်းချုပ်ခြင်း

ရုတ်တရက်ဝမ်းချုပ်ခြင်းတွင် အခိုက်အတန့်အားဖြင့် ဝမ်းချုပ်ခြင်းနှင့် ရောဂါလက္ခဏာအရ ဝမ်းချုပ်ခြင်းတို့ ရှိပါသည်။

① အခိုက်အတန့်အားဖြင့် ဝမ်းချုပ်ခြင်း

ပတ်ဝန်းကျင် ရုတ်တရက်ပြောင်းလဲခြင်း ဥပမာအားဖြင့် ခရီးသွားခြင်းကြောင့် စားသောက်သည့်အရာများနှင့် နေထိုင်မှုဘဝစည်းချက်များ ပြောင်းလဲခြင်း၊ စိတ်တက်ကြွမှု၊ စိုးရိမ်ပူပန်မှု၊ စိတ်လှုပ်ရှားမှုတို့ကြောင့် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာသက်ရောက်မှုများဖြစ်ခြင်းတို့အပြင် ကိုယ်လက်လှုပ်ရှားမှုမလုံလောက်ခြင်းတို့ကြောင့်လည်း မစင်စွန့်သည့်အလေ့အကျင့်ပျက်သွားပြီး အခိုက်အတန့်အားဖြင့်ဝမ်းချုပ်ခြင်း ဖြစ်တတ်ပါသည်။

ထိုသို့ဖြစ်စေသည့်အကြောင်းအရင်းမရှိတော့ပါက သို့မဟုတ် ပတ်ဝန်းကျင်အသစ်နှင့်အသားကျသွားပါက အဆိုပါဝမ်းချုပ်ခြင်းသည်လည်း အလိုလိုပျောက်ကွယ်သွားပါသည်။

② ရောဂါလက္ခဏာအရ ဝမ်းချုပ်ခြင်း

အူလမ်းကြောင်းနှင့် အူလမ်းကြောင်းပြင်ပ၌ ရောဂါဖြစ်သည့်အကြောင်းအရင်းကြောင့် ဝမ်းချုပ်ခြင်းဖြစ်စေပါသည်။

များသောအားဖြင့် အခြားလက္ခဏာများနှင့် တွဲဖြစ်တတ်ပါသည်။

ဥပမာအားဖြင့် အူလမ်းကြောင်းပိတ်ဆို့ခြင်း၊ အူသိမ်ဦးပိုင်းအနာဖြစ်ခြင်း၊ အူအတက်‌ရောင်ခြင်းတို့ကဲ့သို့သောရောဂါများသည် ဗိုက်နာခြင်းနှင့်အတူ ဝမ်းချုပ်စေပါသည်။

သာမာန်အားဖြင့် အဖိုးအဖွားများအား ပြုစုစောင့်ရှောက်မှုပေးနေသည့်အတောအတွင်း သိပ်တွေ့ရလေ့မရှိသော်လည်း ထိုသို့ဖြစ်လာပါက ဆရာဝန်ထံ ချက်ချင်း အကြောင်းကြားပါ။

နာတာရှည် ဝမ်းချုပ်ခြင်း

နာတာရှည် ဝမ်းချုပ်ခြင်းတွင် အူ၏လုပ်ဆောင်မှုဆိုင်ရာ မူမမှန်မှုများကြောင့်ဖြစ်ခြင်း (လုပ်ဆောင်ချက်အရ ဝမ်းချုပ်ခြင်း) နှင့် အူ၌မူမမှန်မှုဖြစ်ခြင်း (အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းများကြောင့် ဝမ်းချုပ်ခြင်း) တို့ ရှိပါသည်(ပုံ 11) ။

ထို့အပြင် လုပ်ဆောင်ချက်အရ ဝမ်းချုပ်ခြင်းကို လျော့ရဲမှုကြောင့် ဝမ်းချုပ်ခြင်း၊ မသိစိတ်အရကြွက်သားကျုံ့ခြင်းကြောင့် ဝမ်းချုပ်ခြင်း၊ ဝမ်းအိမ်ကြောင့်ဝမ်းချုပ်ခြင်းဟူ၍ ထပ်မံခွဲခြားနိုင်ပါသည်။

① လျော့ရဲမှုကြောင့် ဝမ်းချုပ်ခြင်း

အဖိုးအဖွားများ၌ အများဆုံး တွေ့ရလေ့ရှိသော ဝမ်းချုပ်ခြင်းဖြစ်ပါသည်။

အူမကြီး၏ လှိုင်းကဲ့သို့သောလှုပ်ရှားမှုများနှင့် အူနံရံမှကြွက်သားတင်းအားတို့ လျော့ကျလာခြင်းကြောင့်ဖြစ်ရသည့် ဝမ်းချုပ်ခြင်းဖြစ်ပြီး အူအတွင်းမှအရာများ ‌ရွှေ့ပြောင်းပေးပို့ရန်ကြာမြင့်သွားသည့်အတွက် ရေဓာတ်စုပ်ယူမှုလွန်သွားပြီး ဝမ်းလုံးပတ်လည်းကြီးလာကာ မာလာပါသည်။

ဝမ်းချုပ်ခြင်း၏ အဓိကအကြောင်းအရင်းများတွင် အမျှင်ဓာတ်များသော အစားအစာများ စားသုံးမှု နည်းပါးခြင်း၊ အစာစားသုံးမှု နည်းပါးခြင်းတို့ကြောင့် အစာအိမ်နှင့် အူမတို့၏ တန်ပြန်တုံ့ပြန်မှုကျဆင်းခြင်းအားဖြင့် လှိုင်းကဲ့သို့သောလှုပ်ရှားမှု၏ လုပ်ဆောင်ချက်လည်း ကျဆင်းသွားကာ မစင်စွန့်ခြင်းနှင့်သက်ဆိုင်သည့် ကြွက်သားများ အားလျော့လာခြင်းတို့ ပါဝင်ပါသည်။

ဝမ်းချုပ်ခြင်းအမျိုးအစားများထဲတွင် အဖြစ်အများဆုံးဖြစ်ပြီး အဖိုးအဖွားများနှင့် ကာလရှည်အိပ်ရာထဲလဲနေသူများ၊ အာဟာရဓာတ်ချို့တဲ့သူများ၊ သွေးအားနည်းသူများတွင် တွေ့ရပါသည်။

ဝိသေသလက္ခဏာများမှာ ဝမ်းဗိုက်ဖောင်းတင်းလာသည့်ခံစားချက်ရှိသည်ဟု အများစုပြောကြသော်လည်း ဗိုက်နာမှုနည်းခြင်း၊ အူမနှင့် ဝမ်းအိမ်တို့၌ ဝမ်းများကျန်နေခြင်းတို့ ဖြစ်ပါသည်။

② မသိစိတ်အရကြွက်သားကျုံ့ခြင်းကြောင့် ဝမ်းချုပ်ခြင်း

ကန့်လန့်ဖြတ်အူမ၊ အောက်သို့ဆင်းသွားသောအူမ သို့မဟုတ် အူမကြီး၏နောက်ဆုံးအပိုင်းမှ အူနံရံတို့ မသိစိတ်အရကြွက်သားကျုံ့ခြင်းဖြစ်ပေါ်ပြီး ဝမ်းအိမ်သို့ ပေးပို့ရန်ကြာမြင့်သွားသည့်အတွက် ရေဓာတ်စုပ်ယူမှုတိုးလာကာ ဝမ်းချုပ်စေခြင်း ဖြစ်ပါသည်။

ဤအချိန်တွင် စွန့်ထုတ်လိုက်သည့် မစင်သည် သေးငယ်မာကြောပြီး ယုန်မစင်ကဲ့သို့ဖြစ်ပါသည်။

ဤကဲ့သို့သောဝမ်းချုပ်ခြင်းသည် စိတ်ဖိစီးမှုနှင့် စိတ်ခြောက်ခြားမှုတို့ကြောင့် အလိုအလျောက်ဖြစ်စဉ်များအား ညှိနှိုင်းထိန်းချုပ်ပေးသောဦးနှောက်နှင့်အာရုံကြောအဖွဲ့၏ တင်းအားများ မညီမမျှဖြစ်လာခြင်း၊ အနာဖြစ်ခြင်းနှင့် အူအတက်ရောင်ခြင်းတို့ကြောင့် အူမကြီးကို ထိန်းချုပ်ထားသည့် parasympathetic အာရုံကြောများ မူမမှန်စွာလှုပ်ရှားခြင်းစသည့် အူနံရံမှ အာရုံကြောလုပ်ဆောင်ချက်များချို့ယွင်းမှုဖြစ်ချိန်၌ များစွာတွေ့ရတတ်ပါသည်။

မသိစိတ်အရကြွက်သားကျုံ့ခြင်းကြောင့် ဝမ်းချုပ်ခြင်းသည် ဗိုက်နာခြင်း အထူးသဖြင့် ဘယ်ဘက်ဝမ်းဗိုက်အောက်ပိုင်းနာခြင်းပါ အများအားဖြင့် တွဲဖြစ်တတ်ပါသည်။

③ ဝမ်းအိမ်ကြောင့်ဝမ်းချုပ်ခြင်း

ဝမ်းအိမ််ထဲသို့ ဝမ်းများပေးပို့ခံလိုက်ရပြီး ဝမ်းသွားချင်စိတ်ဖြစ်လာသောအခါတွင် အဆိုပါဝမ်းသွားချင်စိတ်ကို အမြဲလိုလို ချုပ်တည်းလိုက်ပါက ဖြစ်ပွားပါသည်။

တစ်နည်းဆိုရသော် အူမကြီးထဲမှအရာများကို ချောမွေ့စွာ ပို့ပေးလိုက်သော်လည်း မစင်မစွန့်နိုင်သည့်အခြေအနေ (ဥပမာအားဖြင့် ကုမ္ပဏီသွားရန်အလျင်လိုနေသည့်အခါ) ပေါ်မူတည်ပြီး ဝမ်းသွားချင်စိတ်ကိုချုပ်တည်းလိုက်ကာ အပြင်စအိုမှ ကွင်းသဏ္ဌာန်ကြွက်သားကို တင်းအားဖြစ်စေပြီး ဝမ်းသွားခြင်းဆိုင်ရာ တန်ပြန်တုံ့ပြန်မှုများကို ချုပ်တည်းလိုက်ခြင်း ဆက်တိုက်လုပ်ပါက အူနံရံသည် ကျယ်ပြန့်နေသည့်အနေအထားအတိုင်းဖြင့်ပင် အဆိုပါတင်းအားများကျဆင်းသွားပြီး ဝမ်းများ များလာသော်လည်း အတွင်းဖိအားမှာတက်မလာတော့ဘဲ ဝမ်းသွားချင်စိတ်မဖြစ်ပေါ်စေတော့သည့်အတွက် ဝမ်းချုပ်ရခြင်း ဖြစ်ပါသည်။

ဤအမျိုးအစားသည် ငယ်ရွယ်သောအမျိုးသမီးများ၌ အဖြစ်များသော ဝမ်းချုပ်ခြင်းဖြစ်ပြီး “အကျင့်စွဲခြင်းအရ ဝမ်းချုပ်ခြင်း”ဟုလည်း ခေါ်ကြပါသည်။

④ အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းများကြောင့် ဝမ်းချုပ်ခြင်း

အူလမ်းကြောင်းတွင် ဖြတ်သန်းရာ၌ချို့ယွင်းမှုဖြစ်နေသောကြောင့် ဖြစ်ရသည့်ဝမ်းချုပ်ခြင်းဖြစ်ပါသည်။

ဖြတ်သန်းရာ၌ချို့ယွင်းမှုဖြစ်ခြင်းသည် အူကပ်ခြင်းနှင့် ရောင်ရမ်းခြင်း၊ အလုံးအကျိတ်ဖြစ်ခြင်းတို့ကြောင့် ဖြစ်ပွားနိုင်ပါသည်။

ထို့အပြင် ပြင်ပမှ ဖိအားသက်ရောက်ခြင်းအနေနှင့် မျိုးဥအိမ်ရေအိတ်၊ ကိုယ်ဝန်၊ အခြားဝမ်းဗိုက်ပိုင်းအလုံးအကျိတ်များ၊ ရေဖျဉ်းတို့ရှိပါသည်။

4. ဝမ်းချုပ်ခြင်းကို တုံ့ပြန်ဆောင်ရွက်ပေးခြင်း

အထက်ဖော်ပြပါအတိုင်း ဝမ်းချုပ်ခြင်းသည် အကြောင်းအမျိုးမျိုးကြောင့် ဖြစ်ပွားနိုင်ပါသည်။

ဝမ်းချုပ်သည်ကိုတွေ့သည့်အခါ ရောဂါတစ်ခုခုကြောင့်ဝမ်းချုပ်ခြင်းလားဆိုသည်ကို အစဉ်အမြဲ အရင်ဆုံးစဉ်းစားပြီး ပြုစုစောင့်ရှောက်ပေးရန် အရေးကြီးပါသည်။

ဝမ်း၏ပုံသဏ္ဌာန်နှင့် အခြားလက္ခဏာများရှိမရှိ ကြည့်ရှုစစ်ဆေးခြင်းသည် ရောဂါရှာဖွေရာတွင် များစွာအထောက်အကူဖြစ်စေပါသည်။

ဥပမာအားဖြင့် ရုတ်တရက် ဝမ်းချုပ်လျှင် အထူးသဖြင့် အော့အန်ခြင်း၊ အန်ချင်စိတ်ဖြစ်ခြင်း သို့မဟုတ် ပြင်းထန်သော ဝမ်းဗိုက်နာခြင်းတို့နှင့်အတူဖြစ်ပွားပါက အူလမ်းကြောင်းပိတ်ဆို့ခြင်းကို သံသယဝင်နိုင်ပါသည်။

ထို့အပြင် နာတာရှည်ဝမ်းချုပ်ခြင်းတွင် အထူးသဖြင့် ဝမ်းလုံးပတ်သေးခြင်း၊ သွေးနှင့်အကျိအချွဲများရောပါနေခြင်းတို့ဖြစ်ပါက ကင်ဆာဖြစ်နိုင်ချေမြင့်မားပြီး မည်သို့ပင်ဖြစ်စေကာမူ အလျင်အမြန် စမ်းသပ်မှုခံယူရန်လိုအပ်ပါသည်။

လုပ်ဆောင်ချက်အရဝမ်းချုပ်ခြင်းဖြစ်ပွားပါက အစားအသောက်၊ ကိုယ်လက်လှုပ်ရှားမှု၊ နေထိုင်မှုအလေ့အထ ကဏ္ဍ 3 ရပ်လုံးကို ပြုပြင်ပြောင်းလဲခြင်းသည် အခြေခံဖြစ်ပါသည်(ဇယား 2-4 ဇယား 2-4)။

အသက်ကြီးလာပါက ကိုယ်လက်လှုပ်ရှားမှုမလုံလောက်ခြင်း၊ သွားများမပြည့်စုံတော့ခြင်းတို့ကြောင့် အစားအသောက်စားသုံးသည့်ပမာဏလျော့နည်းလာပြီး အစာချေရလွယ်သောအစာများကိုသာ အစားများလာကြသည့်အတွက် အူ၏လှုံ့ဆော်မှုများ နည်းလာသည့်အပြင် ဝမ်းဗိုက်ဖိအားသည်လည်း လျော့နည်းလာသောကြောင့် အလွယ်တကူ ဝမ်းချုပ်လွယ်လာပါသည်။

အဖိုးအဖွားများဝမ်းချုပ်ခြင်းအတွက် အစီအမံများ၏အခြေခံသည်လည်း ဇယား 2-4 ဇယား 2-4 ပါအကြောင်းအရာများဖြစ်ပြီး အဖိုးအဖွားများ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်အခြေအနေနှင့်ပတ်သက်ပြီး တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦးကွာခြားချက်ကြီးသောကြောင့် သက်ဆိုင်သူ၏ အကြောင်းအရင်းကိုရှာဖွေပြီး ၎င်းကိုကူညီပေးနိုင်မည့် သီးခြားအစီအမံများ ချမှတ်ကာ ဖြေရှင်းဆောင်ရွက်ပေးရန်မှာ အရေးကြီးပါသည်။

အထက်ဖော်ပြပါတို့ကို ကြိုးစားလုပ်ဆောင်သော်လည်း ဝမ်းချုပ်နေပါက ဆေးဝါးများဖြင့်ကုသမှုပေးရန် လိုအပ်ပါသည်။

ဝမ်းနုတ်ဆေး အမျိုးအစား အမျိုးမျိုးရှိသော်လည်း အသက်အရွယ်ကြီးမြင့်သူများဖြစ်ပါက အူ၏လှိုင်းကဲ့သို့သောလှုပ်ရှားမှုကို မြှင့်တင်ပေးသည့်ဆေးကို သုံးကြပါသည်။

ထို့ကြောင့် ဝမ်းမှန်စေသော်လည်း ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် ဝမ်းနုတ်ဆေးသောက်သည့်အကျင့်သည်လည်း စွဲသွားတတ်ပါသည်။

ဆရာဝန်နှင့် တိုင်ပင်ပြီး ဝမ်းနုတ်ဆေးကို အသုံးပြုခြင်းသည် အကောင်းဆုံးဖြစ်ပါသည်။

ဝမ်းချူဆေးများသည် ဝမ်းများတစ်ပြိုင်နက် ထွက်သွားစေသောကြောင့် သွေးပေါင်ချိန်ကို အလွယ်တကူ အပြောင်းအလဲဖြစ်စေနိုင်သည့်အတွက် သွေးတိုး၊ နှလုံးရောဂါရှိသူများ သို့မဟုတ် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အားနည်းသူများတွင် သတိပြုရန် လိုအပ်ပါသည်။

ဆရာဝန်ညွှန်ကြားချက်ကို မပျက်မကွက် ရယူပါ။

ထို့အပြင် ဝမ်းချူဆေးရည်ကို အပူချိန် 40 ဒီဂရီစင်တီဂရိတ်မှ 41 ဒီဂရီစင်တီဂရိတ်သို့ အပူပေးပြီး (ရေပူစိမ်ခြင်း) အသုံးပြုရပါမည်။

ခန္ဓာကိုယ်အနေအထားကို ဘယ်ဘက်သို့စောင်းအိပ်သည့်ပုံစံ၌ ထားရပါမည်(ပုံ 12) ။

အဖိုးအဖွားများသည် ဝမ်းချုပ်ပြီးနောက်တွင် မကြာခဏ ဝမ်းလျှောတတ်ပြီး ထိုသို့ဖြစ်ရခြင်းမှာ အူအတွင်းမှအရာများ အချဉ်ပေါက်ခြင်းကြောင့် အူလှုံ့ဆော်ခံရသည့်အတွက် ဖြစ်ပါသည်။

② ဝမ်းလျှောခြင်း

1. ဝမ်းလျှောခြင်းဆိုသည်မှာ

အူ၏ လှိုင်းကဲ့သို့သောလှုပ်ရှားမှုများ ပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ မြန်လာပြီး အူအတွင်းမှအရာများကို အပြည့်အဝ ချေဖျက်စုပ်ယူခြင်းမပြုနိုင်တော့ဘဲ အချိန်တိုအတွင်း အူသိမ်ကိုဖြတ်လာကာ အူမကြီးအတွင်း ‌ရေဓာတ်မစုပ်ယူနိုင်ခဲ့သည့်အနေအထားအတိုင်း အရည်နီးပါးဖြစ်သောအနေအထားဖြင့် စွန့်ထုတ်ခြင်းကို ဝမ်းလျှောခြင်းဟု ခေါ်ပါသည်။

အဆိုပါအကြောင်းအရင်းအနေနှင့် အောက်ပါ 4 မျိုး ဖော်ပြနိုင်ပါသည်။

အူအတွင်းမှအရာများ၏ လှုံ့ဆော်မှု

မချေဖျက်နိုင်ခဲ့သည့်အစာများ အူအတွင်းသို့ ပမာဏများပြားစွာ ရောက်လာသည့်အခါ အဆိုပါ လှုံ့ဆော်မှုကြောင့် အူလမ်းကြောင်း လှုပ်ရှားပြီး အူမှထွက်သော အစာချေရည်များ မြင့်တက်လာကာ ဝမ်းလျှောခြင်းဖြစ်ပွားပါသည်။

သာမန်အားဖြင့် အစာမကြေခြင်းကြောင့် ဝမ်းလျှောခြင်းဟု ခေါ်ကြသည့်အရာဖြစ်ပြီး အေးသည့်သောက်စရာများကို အခိုက်အတန့်အတွင်း ပမာဏများစွာ သောက်လိုက်သည့်အခါ၌လည်း အလားတူ လုပ်ဆောင်ချက်များဖြင့် ဝမ်းလျှောခြင်းဖြစ်တတ်ပါသည်။

အူနံရံများ ရောဂါဖြစ်ပြီးပြောင်းလဲခြင်း

အူနံရံ ရောင်ရမ်းခြင်း၊ အနာဖြစ်ခြင်း၊ အကျိတ်ထွက်ခြင်းစသည့် ရောဂါဖြစ်ပြီး ပြောင်းလဲခြင်းရှိပါက ၎င်းတို့ကြောင့် လှုံ့ဆော်မှုဖြစ်ပြီး ဝမ်းလျှောခြင်းဖြစ်ပွားပါသည်။

အလိုအလျောက်ဖြစ်စဉ်များအား ညှိနှိုင်းထိန်းချုပ်ပေးသောဦးနှောက်နှင့်အာရုံကြောအဖွဲ့ ပျက်ယွင်းခြင်း

အလိုအလျောက်ဖြစ်စဉ်များအား ညှိနှိုင်းထိန်းချုပ်ပေးသောဦးနှောက်နှင့်အာရုံကြောအဖွဲ့၏ လုပ်ဆောင်ချက်များ ဟန်ချက်ပျက်ပြီး စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာပြောင်းလဲမှုများ ဖြစ်ပွားခြင်းအားဖြင့် အူ၏ လှိုင်းကဲ့သို့သောလှုပ်ရှားမှုများ တိုးလာကာ အူမှထွက်သော အစာချေရည်များ အလွန်များလာသောကြောင့် ဝမ်းလျှောခြင်းဖြစ်ပွားပါသည်။

အူနံရံမှတဆင့် စီးဆင်းနေသော သွေး၌ပါဝင်သည့်အစိတ်အပိုင်းများ မူမမှန်ခြင်း

ဘက်တီးရီးယား အဆိပ်အတောက်များသည် သွေးကြောများမှတဆင့် ပါလာပြီး အူနံရံကို လှုံ့ဆော်မှုပြုကာ ဝမ်းလျှောခြင်းကို ဖြစ်ပွားစေပါသည်။

သွေးဆိပ်သင့်ခြင်း၊ ဆီးဆိပ်သင့်ခြင်း၊ ပြဒါးဆိပ်သင့်ခြင်းစသည့်အခါများ၌ တွေ့ရပါသည်။

အဖိုးအဖွားများ ဝမ်းလျှောသည့်ပြဿနာဖြစ်ရခြင်းမှာ ပြင်းထန်စွာဝမ်းလျှောခြင်း ဆက်တိုက်ဖြစ်ပွားပါက ရေဓာတ်နှင့် အီလက်ထရိုလိုက်များ ပမာဏများပြားစွာ ဆုံးရှုံးသွားသည့်အတွက် ရေဓာတ်ခန်းခြောက်သည့်အခြေအနေဖြစ်ခြင်း၊ အီလက်ထရိုလိုက် မျှခြေမရှိတော့ခြင်းတို့ ဖြစ်နိုင်သောကြောင့် ဖြစ်ပါသည်။

ထို့အပြင် နာတာရှည် ဆက်တိုက်ဝမ်းလျှောပြီး အူသိမ်၏ ချေဖျက်ခြင်းနှင့် စုပ်ယူခြင်းလုပ်ဆောင်ချက်များ ထိခိုက်လာပါက အာဟာရဓာတ်အခြေအနေ ကျဆင်းလာပါမည်။

2. ဝမ်းလျှောခြင်းကို တုံ့ပြန်ဆောင်ရွက်ပေးခြင်း

ဝမ်းလျှောခြင်းသည် အအေးမိခြင်းစသည့် ကူးစက်ရောဂါများ၊ အစာအဆိပ်သင့်ခြင်း၊ ရုတ်တရက်အူရောင်ခြင်းစသည့် အူရောဂါများ၊ အစာဓာတ်မတည့်ခြင်းစသည့်အချိန်များ၌ ဖြစ်တတ်ပါသည်။

ထို့အပြင် အလွန်အကျွံစားသောက်ခြင်း၊ အအေးခံခြင်း၊ စည်းစနစ်မကျသောနေထိုင်မှုပုံစံ၊ အပင်ပန်းလွန်ခြင်း၊ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာဖိစီးမှုလွန်ကဲခြင်းစသည့် နေ့စဉ်နေထိုင်မှုဘဝထဲတွင်လည်း မကြာခဏ တွေ့ရလေ့ရှိပါသည်။

ဝမ်းလျှောခြင်းကို တွေ့သည့်အခါ ရောဂါကြောင့်ဖြစ်ခြင်း ဟုတ်မဟုတ်ကို ဦးစွာ ပိုင်းခြားရပါမည်။

သာမန်အားဖြင့် အောက်ပါလက္ခဏာများရှိပါက ဆေးကုသမှုခံယူသင့်ပါသည်။

①ဝမ်းလျှောသည့်အတိုင်းအတာ လွန်စွာပြင်းထန်ခြင်း ②ဝမ်းဗိုက်မအီမသာဖြစ်ပြီး အိမ်သာအကြိမ်ကြိမ်သွားခြင်း ③ပြင်းထန်စွာဗိုက်နာခြင်းပါ တွဲဖြစ်ခြင်း ④ဝမ်းထဲတွင် သွေးနှင့်အကျိအချွဲများ‌ရောပါလာခြင်း ⑤ပုံမှန်မဟုတ်သောအနံ့၊ မကောင်းသောအနံ့များ ပြင်းထန်ခြင်း ⑥ ဖျားခြင်း၊ အန်ခြင်းတို့ပါ တွဲဖြစ်ခြင်း ⑦ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး အခြေအနေမကောင်းခြင်း။

ထို့အပြင် နာတာရှည်ဖြစ်ပါက ပိန်လာခြင်း၊ ညောင်းညာကိုက်ခဲခြင်း၊ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်ခြင်းစသည့် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးတွင် ရောဂါလက္ခဏာများထွက်ပေါ်လာသည့်အခါ စမ်းသပ်မှုတစ်ခေါက် ခံယူသင့်ပါသည်။

ဝမ်းလျှောနေသည့်အခါ စိတ်ရောလူပါ ငြိမ်းချမ်းစွာနားနေပြီး ဝမ်းဗိုက်ပိုင်းကို နွေးနေအောင် ကြိုးစားပါ။

ဝမ်းပျက်ဝမ်းလျှောရောဂါ ပြင်းထန်နေသည့်အချိန်တွင် အစားအသောက်ဖြတ်ထားရမည်ဖြစ်ပြီး ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာသည့်အချိန်နှင့် ချိန်ညှိပြီးမှ အရည်ကျဲကျဲပုံစံစားစရာများမှ စစားပြီး အရည်မပျစ်မကျဲပုံစံစားစရာများ၊ အစာပျော့များသို့ တဖြည်းဖြည်း တိုးပြီးစားသွားရပါမည်။

အမျှင်ဓာတ်များသောစားစရာများ၊ အဆီဓာတ်များသောစားစရာများစသည့် ချေဖျက်ချိန်ကြာသောစားစရာများကို ရှောင်ကြဉ်ပြီး အာဟာရတန်ဖိုးမြင့်မားပြီး ချေဖျက်ရလွယ်သောစားစရာများကို နည်းနည်းစီ စားသုံးပါ။

ထို့အပြင် အဖိုးအဖွားများ ဝမ်းလျှောသောအခါတွင် မစင်စွန့်သည့်ကြိမ်ရေများလာခြင်း၊ ရေပုံစံဝမ်းများ ပမာဏနည်းနည်းစီ စီးထွက်ခြင်းတို့ကြောင့် စအို အလွယ်တကူ ပွန်းပဲ့နာကျင်လွယ်သောကြောင့် စအိုတဝိုက်ကို သန့်စင်အောင်ထားရန် သတိပြုပါ။

မစင်စွန့်သည့်အခါတိုင်းတွင် ကြက်သီးနွေးရေဖြင့် ဆေးကြောပါ သို့မဟုတ် ပူနွေးသော တဘက်ဖြင့် သုတ်ပေးပါ။

ဝမ်းသွားပြီးနောက်၌ ပြုစုစောင့်ရှောက်ပေးသူများသည်လည်း မိမိတို့၏လက်များကို ဆပ်ပြာဖြင့်တိုက်ပြီး စီးဆင်းနေသောရေဖြင့် သေချာစွာ ဆေးကြောပါ။

အပိုင်း 5 အညစ်အကြေးစွန့်ရန် ပြုစုစောင့်ရှောက်ခြင်း

ကျွန်ုပ်တို့အားလုံးသည် မည်သူမဆို အညစ်အကြေးစွန့်ခြင်းနှင့်ပတ်သက်ပြီး အခြားသူများမှ လုပ်ပေးရန်မလိုဘဲ အဆုံးထိ မိမိတို့ကိုယ်တိုင် လုပ်လိုသည့်ဆန္ဒရှိကြပါသည်။

သို့သော် ရောဂါ သို့မဟုတ် အခြားအကြောင်းများကြောင့် မိမိဆန္ဒမပါသော်လည်း အခြားသူများကို အားကိုးလိုက်ရသည့်အခါများလည်း ရှိတတ်ပါသည်။

အညစ်အကြေးစွန့်ရန်အတွက် စောင့်ရှောက်မှုခံယူခြင်းသည် အားတုံ့အားနာဖြစ်ရခြင်း၊ မာနထိခိုက်ခြင်းကဲ့သို့သော စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ နာကျင်မှုအမျိုးမျိုးလည်း အတူတွဲဖြစ်တတ်ပါသည်။

ထို့အပြင် ပြုစုစောင့်ရှောက်မှုနည်းလမ်းပေါ် မူတည်၍ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာနာကျင်မှုများပါ ဝင်နိုင်သည့်အတွက် အညစ်အကြေးစွန့်ရန် ပြုစုစောင့်ရှောက်မှုပေးခြင်းနှင့်ပတ်သက်ပြီး များစွာ ထည့်သွင်းစဉ်းစားရန် လိုအပ်ပါသည်။

ဤအပိုင်းတွင် အဖိုးအဖွားများ တတ်နိုင်သမျှ သဘာဝအလျောက် လွယ်ကူသက်သာစွာ အညစ်အကြေးစွန့်နိုင်ရန်အတွက် အဓိကအချက်များကို ဖော်ပြပေးသွားပါမည်။

① အညစ်အကြေးစွန့်ရန် ပြုစုစောင့်ရှောက်ခြင်း၏ အခြေခံအချက်များ

1. အညစ်အကြေးစွန့်သည့် စည်းချက်နှင့် အလေ့အထများကို အသုံးချခြင်း

လူတစ်ဦးချင်းစီတွင် အညစ်အကြေးစွန့်သည့်ပုံစံ (ဆီးသွားသည့်အချိန်၊ ကြားအချိန်၊ ကြိမ်ရေ၊ ပမာဏ၊ ဝမ်းသွားချင်စိတ်ဖြစ်သည့်အချိန်စသည်) အသီးသီး ရှိကြပါသည်။

ဆီးသွားချင်စိတ်နှင့် ဝမ်းသွားချင်စိတ်တို့ကို ထိန်းချုပ်ထားပါက ခန္ဓာကိုယ်ထဲ၌ ဆီးနှင့်ဝမ်းများ စုပုံလာပါမည်။

ဤအခြေအနေအတိုင်း ဆက်လက်ရှိနေပါက မသက်မသာခံစားရခြင်း၊ အရေးတကြီးဖြစ်သည့်ခံစားချက်နှင့် ချုပ်တည်းထားရသည့်ခံစားချက်တို့ကို ခံစားရပြီး အာရုံပျံ့လွင့်ခြင်း၊ စိတ်မငြိမ်မသက်ဖြစ်ခြင်းနှင့် စိုးရိမ်ပူပန်ခြင်းစသည့် အလွန်မတည်ငြိမ်သော စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အခြေအနေကို ဖြစ်ပေါ်စေပါသည်။

အညစ်အကြေးစွန့်ခြင်းကို မစောင့်ရရန်အတွက် တစ်ဦးချင်းစီအလိုက် အညစ်အကြေးစွန့်သည့်ပုံစံများကို အတည်ပြုပြီး ချက်ချင်း တုံ့ပြန်ဆောင်ရွက်ပေးနိုင်ရန်အလို့ငှာ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ခြင်းအားဖြင့် ဖန်တီးမှုများ ပြုလုပ်ထားရန် လိုအပ်ပါသည်။

ဥပမာအားဖြင့် အဖိုးအဖွားများ၏ ဆီးသွားသည့်အချိန်ကို မှတ်တမ်းတင်ထားမည်ဆိုပါက ထိုအဖိုးအဖွား၏ ဆီးသွားသည့်ပုံစံကို သိရှိနိုင်ပါမည်။

ဆီးသွားရမည့်အချိန်ကို သိထားပါက အဖိုးအဖွားများကို အိမ်သာသို့ ကြိုတင်ခေါ်ဆောင်သွားနိုင်မည်ဖြစ်ပြီး ဆီးထွက်ကျခြင်းမှလည်း ကာကွယ်နိုင်ပါသည်။

2. အညစ်အကြေးစွန့်ထုတ်သည့် ခန္ဓာကိုယ်အနေအထားမှာ သဘာဝအတိုင်းဖြစ်သည့် ခန္ဓာကိုယ်အနေအထားဖြစ်ပါစေ

အညစ်အကြေးစွန့်ထုတ်သည့် ခန္ဓာကိုယ်အနေအထားမှာ မတ်တပ်ရပ်သည့်အနေအထား သို့မဟုတ် ထိုင်သည့်အနေအထားမှာ ပုံမှန်ဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့သည် ခန္ဓာကိုယ်ဖွဲ့စည်းပုံနှင့် လုပ်ဆောင်ချက်များမှ ကြည့်လျှင်လည်း စံထားရမည့် ခန္ဓာကိုယ်အနေအထားများ ဖြစ်ပါသည်။

ဤခန္ဓာကိုယ်အနေအထားများသည် အနည်းငယ်မျှသာ စွမ်းအင်ကို သုံးစွဲပြီး ကြွက်သားများ ကျုံ့ခြင်း သို့မဟုတ် တင်းခြင်းကို အပိုလုပ်ရန် မလိုအပ်တော့သည့်အတွက် သက်သောင့်သက်သာနှင့် အညစ်အကြေးစွန့်ရလွယ်စေပါသည်။

လဲလျောင်းနေသည့်အနေအထား (ရေပြင်ညီအနေအထား) ဖြင့် အညစ်အကြေးစွန့်သည့်အခါ မလိုအပ်ဘဲ ကြွက်သားများ အသုံးပြုရခြင်းကြောင့် အညစ်အကြေးစွန့်ရာတွင် စွမ်းအင်များစွာ သုံးစွဲရသည့်အပြင် ဝမ်းဗိုက်ကို ဖိအားသက်ရောက်ရန်လည်း ခက်ခဲသည့်အတွက် အညစ်အကြေးကုန်စင်အောင်စွန့်နိုင်သည့် စိတ်ကျေနပ်မှုနည်းပါးပြီး မသက်မသာခံစားချက်များ ကျန်ရှိပါမည်။

ခုတင်ပေါ်၌ မဖြစ်မနေ အညစ်အကြေးစွန့်ရမည်ဆိုပါက မစင်အိုးထားပေးပြီးနောက်တွင် ခုတင်၏ခါးကို မြှင့်တင်လိုက်ပြီး ထိုင်သည့်အနေအထား သို့မဟုတ် တစ်ဝက်ထိုင်အနေအထားသို့ရောက်အောင် လုပ်ပေးရပါမည်။

3. အဖိုးအဖွားများ၏ အားတုံ့အားနာဖြစ်စိတ်ကို လျော့ပါးအောင် လုပ်ပေးခြင်း

ပြုစုစောင့်ရှောက်ပေးသူများ၏ ဆောင်ရွက်ပေးမှုများသည် ပြုစုစောင့်ရှောက်မှုခံယူသည့် အဖိုးအဖွားများ၏ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာအခြေအနေအပေါ် ကြီးမားသည့်သက်ရောက်မှုရှိစေပါသည်။

အညစ်အကြေးစွန့်ရန်အတွက် ပြုစုစောင့်ရှောက်မှုဆိုသည်မှာ အခြားသူများထံ တောင်းဆိုရန်ခက်ခဲသည့်ကိစ္စဖြစ်သည့်အပြင် အဖိုးအဖွားများသည် ပြုစုစောင့်ရှောက်သူများ အလုပ်ရှုပ်စွာ လုပ်ကိုင်နေသည်ကိုကြည့်ပြီး တတ်နိုင်သမျှ တာဝန်မပိုစေရန် ဂရုပြုတတ်ကြပါသည်။

ပြုစုစောင့်ရှောက်သူများသည် အဖိုးအဖွားများအား “အညစ်အကြေးစွန့်ခြင်းသည် အရေးကြီးသော ဇီဝကမ္မဆိုင်ရာလုပ်ဆောင်ချက်ဖြစ်သည့်အတွက် အားနာရန်မလို”ကြောင်းကို သေသေချာချာ ရှင်းပြပေးရပါမည်။

ပြုစုစောင့်ရှောက်သူများ မည်ကဲ့သို့ခံယူပြီး ပြုစုစောင့်ရှောက်ပေးနေသည်ကို အဖိုးအဖွားများမှ သိနိုင်ပါသည်။

ပြုစုစောင့်ရှောက်မှုခံယူသူသည် ပြုစုစောင့်ရှောက်ပေးသူ၏အတွေးများကို မြင်နိုင်စွမ်းရှိကြောင်း မမေ့လျော့ရန် အရေးကြီးပါသည်။

တစ်ဖန် ဥပမာအားဖြင့် မစင်အိုးထည့်ပေးသည့်အခါ အဖိုးအဖွားများအား ဒူးထောင်စေပြီး ခြေထောက်ကားစေကာ ပြုစုစောင့်ရှောက်သူမှ လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ခါးမှ‌ သေသေချာချာမပြီး ခံစားချက်မပေါ်လွင်အောင်ထိန်းကာ မစင်အိုးကို ချက်ချင်းထားပေးခြင်းဟူသည့် ကျွမ်းကျင်မှုပြည့်ဝခြင်းသည် အဖိုးအဖွားများအား စိတ်လုံခြုံမှုကို ပေးစွမ်းနိုင်သည်နှင့်အတူ အားတုံ့အားနာခံစားရသည့်စိတ်ကိုလျော့ပါးအောင်လုပ်ပေးရာ၌လည်း အသုံးဝင်ပါသည်။

ထို့အပြင် အညစ်အကြေးစွန့်ရန်သွားနေစဉ်အတွင်း ဥပမာအားဖြင့် အချိန်ကြန့်ကြာနိုင်သော်လည်း 1 ‌ယောက်တည်း ခုတင်ပေါ်မှဆင်းပြီး အလွယ်တကူသယ်ယူရွှေ့ပြောင်းနိုင်သောအိမ်သာပေါ်သို့ ထိုင်နိုင်သည့်အခါ ပြုစုစောင့်ရှောက်သူမှ စိတ်မရှည်တော့ခြင်း ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သော်လည်း ဝင်မပါဘဲ စောင့်ကြည့်ပေးရပါမည်။

အဖိုးအဖွားများသည် တစ်စိတ်တဒေသပင်ဖြစ်စေ မိမိကိုယ်ပိုင်အင်အားဖြင့် အညစ်အကြေးစွန့်နိုင်ခြင်းအားဖြင့် မိမိတို့၏မာနကိုလည်း ထိန်းသိမ်းနိုင်သည့်အပြင် ရှက်ရွံ့သည့်စိတ်များကိုလည်း လျော့ပါးနိုင်စေပါသည်။

ထို့အပြင် အဖိုးအဖွားများ အမှီအခိုကင်းကင်းရပ်တည်နိုင်ရန်အတွက်လည်း အထောက်အကူဖြစ်စေပါသည်။

4. ကိုယ်ရေးကိုယ်တာများကို ထိန်းသိမ်းပေးခြင်း

အညစ်အကြေးစွန့်ခြင်းဆိုသည်မှာ အခြားသူများအား မမြင်စေလိုသောလုပ်ရပ်ဖြစ်သည့်အတွက် ပြုစုစောင့်ရှောက်မှုခံယူမည့် အဖိုးအဖွားများ၏ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာများကို ထိန်းသိမ်းပေးနိုင်ရန် ကြိုးစားရပါမည်။

အညစ်အကြေးစွန့်ရန်အတွက် ဘီးတပ်ကုလားထိုင်ဖြင့် နေရာပြောင်းပေးခြင်းအားဖြင့် တတ်နိုင်သမျှ အိမ်သာ၌သာ လုပ်ဆောင်စေခြင်းသည် ကိုယ်ရေးကိုယ်တာများကို ထိန်းသိမ်းပေးရာ၌ အသုံးဝင်ပါသည်။

အိမ်သာသို့သွားပြီး အိမ်သာကမုတ်၌ ထိုင်စေပြီးလျှင် လက်ကိုင်တန်းစသည်တို့ကိုအသုံးပြုပြီး ဘေးကင်းမှုရှိမရှိ အတည်ပြုပြီးပါက ပြုစုစောင့်ရှောက်သူသည် တံခါးအပြင်ဘက်မှ စောင့်ပေးရပါမည်။

အခန်းကြီးတစ်ခုအတွင်း၌ မဖြစ်မနေ အညစ်အကြေးစွန့်ရမည့်အခါ လိုက်ကာ သို့မဟုတ် စခရင်စသည်တို့ဖြင့် ကာရံပြီး ပတ်ဝန်းကျင်မှ မမြင်နိုင်အောင် လုပ်ပေးရပါမည်။

ထို့အပြင် မစင်အိုးအသုံးပြုသည့်အခါတွင် မစင်အိုးနေရာချထားပေးပြီးနောက် ခန္ဓာကိုယ်မှမမြင်အပ်သည့်အစိတ်အပိုင်းများ မပေါ်စေရန် ခြုံထည်စသည်တို့သုံးပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို မပျက်မကွက် ဖုံးအုပ်ပေးရပါမည်။

ပြုစုစောင့်ရှောက်ပေးသူသည် လိုက်ကာအပြင်ဘက်မှ စောင့်ပေးရပါမည်။

ထို့အပြင် အခန်းတွင်း၌ မဖြစ်မနေ အညစ်အကြေစွန့်ရခြင်းသည် အညစ်အကြေးမှ အနံ့အသက်များနှင့် အညစ်အကြေးစွန့်သည့်အသံများ တခြားနေရာသို့ရောက်သွားမည်လားဆိုသည်မှာ အဖိုးအဖွားများအဖို့ အလွန်စိုးရိမ်သည့်ကိစ္စဖြစ်ပါသည်။

အခန်းတွင်းမှ အနံ့အသက်များဖျောက်ရန်အတွက် ပြတင်းပေါက်ဖွင့်ပြီး လေဝင်လေထွက်ရှိအောင်လုပ်ခြင်း၊ အနံ့ပျောက်စပရေးစသည့် အနံ့ဖျောက်ဆေးများသုံးခြင်းတို့လုပ်ပါက အဆင်ပြေနိုင်ပါသည်။

အညစ်အကြေးစွန့်သည့်အချိန်ရှိအသံသည် “အပြန်အလှန်” ဖြစ်သော်လည်း နေ့ဘက်တွင်မူ ရေဒီယိုမှအသံကို ကျယ်ကျယ်ဖွင့်ပေးခြင်းစသည့် နည်းလမ်းများ ဖန်တီးပါ။

5. အညစ်အကြေးစွန့်ရလွယ်စေမည့် ပတ်ဝန်းကျင်ပြုလုပ်ခြင်း

ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ မသန်စွမ်းသည့်အဖိုးအဖွားများအား အညစ်အကြေးစွန့်ရန်အတွက် ပြုစုစောင့်ရှောက်ရာတွင် အိမ်သာကမုတ်သည် ခြေထောက်ချထိုင်ရသည့်ပုံစံ အနောက်တိုင်းအိမ်သာဖြစ်ပါက အဆင်ပြေပါသည်။

ခြေထောက်ပိုင်းနှင့် စအိုတို့အပေါ် အတင်းအကြပ် ဖိအားပေးရန်မလိုဘဲ သက်သာသောကိုယ်ဟန်အနေအထားကို ထိန်းထားနိုင်ပြီး မတ်တပ်ထရပ်ခြင်းကိုလည်း အလွယ်တကူ လုပ်နိုင်ပါမည်။

ဂျပန်ပုံစံ အိမ်သာကမုတ်ဖြစ်ပါက ဂျပန်ပုံစံကို ခြေထောက်ချထိုင်နိုင်မည့်ပုံစံ အိမ်သာကမုတ်သုံးရပါမည်။

လက်ရန်းများ တပ်ဆင်ခြင်းသည်လည်း အဖိုးအဖွားများ အညစ်အကြေးစွန့်ရာ၌ အကူအညီပေးပါသည်။

အိမ်သာအကျယ်အဝန်း၊ အဝင်အထွက်အပေါက်၏ ဦးတည်ဘက်၊ အဖိုးအဖွားများ၏ ‌ရွေ့လျားသွားလာနိုင်စွမ်းနှင့် လက်၏လုပ်ဆောင်ချက်တို့ပေါင်းစပ်ပြီး လက်ရန်းပုံစံနှင့် တပ်ဆင်ရမည့်နေရာတို့ကို သတ်မှတ်ရပါမည်။

ထို့အပြင် အေးမနေစေရန်အလို့ငှာ အိမ်သာ၏အပူချိန်ကို ချိန်ညှိခြင်း၊ လေစုပ်စက်စသည်တို့ဖြင့် မကောင်းသောအနံ့အသက်များဖယ်ရှားခြင်းတို့ လုပ်ဆောင်ခြင်းအားဖြင့် စိတ်ကြည်ကြည်လင်လင်ဖြင့် အညစ်အကြေးစွန့်နိုင်စေရန် ဖန်တီးပေးရပါမည်။

6. သန့်ရှင်းမှု ထိန်းသိမ်းခြင်း

အညစ်အကြေးစွန့်ပြီးနောက်တွင် ဆီးနှင့်ဝမ်းတို့ကို စင်ကြယ်အောင် သုတ်ပေးပြီး လိင်အင်္ဂါများကို သန့်စင်‌အောင် လုပ်ပေးရပါမည်။

အမျိုးသမီးများသည် ဆီးလမ်းကြောင်းတိုသည့်အတွက် သန့်ရှင်းအောင်မထားပါက ဆီးအိမ်ရောင်ခြင်းဖြစ်ပွားလွယ်စေပါသည်။

အထူးသဖြင့် ဝမ်းထဲမှပိုးများကြောင့် ဆီးလမ်းကြောင်းပိုးဝင်ခြင်းကို ကာကွယ်ရန်အတွက် မစင်စွန့်ပြီးသည့်နောက်တွင် စအိုကို အနောက်မှ အရှေ့သို့ မသုတ်မိအောင် သတိထားပါ။

ထို့အပြင် စအိုပတ်လည်သည် ဝမ်းနှင့် အူမကြီးတို့မှ ဘက်တီးရီးယားများ တွယ်ကပ်နေပြီး အနာဖြစ်လွယ်သောကြောင့် မစင်စွန့်ပြီးသည့်နောက်တွင် စအိုပတ်လည်ကို သန့်ရှင်းအောင်လုပ်ပေးရန် သတိပြုရပါမည်။

နေ့တိုင်း ရေမချိုးနိုင်သည့်အခါ အညစ်အကြေးစွန့်ပြီးနောက်တွင် လိင်အင်္ဂါအပိုင်းကို ဆေးကြောပေးရပါမည်။

လိင်အင်္ဂါအပိုင်းသည် မြူးကပ်စ်အလွှာဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည့်အတွက် ခံစားမှုအာရုံအလွန်ကောင်းပါသည်။

ကြက်သီးနွေးရေ အသုံးပြုပြီး လက် သို့မဟုတ် နူးညံ့သောအဝတ်တို့ဖြင့် ဆေးကြောကာ မြူးကပ်စ်အလွှာကို အနာတရမဖြစ်စေရန် သတိပြုရပါမည်။

အဝတ်အစားများ ညစ်ပေသွားပါက ချက်ချင်း လဲပေးရပါမည်။

အထူးသဖြင့် အဝတ်အစားများ၌ အနည်းငယ်ပင်ဖြစ်စေ ဝမ်းများပေကျံသွားပါက စိတ်ခံစားချက်လည်း မကောင်းသကဲ့သို့ အနံ့အသက်များလည်း ကျန်နေနိုင်သည့်အတွက် အလွန် စိတ်မသက်မသာဖြစ်စေပါသည်။

အညစ်အကြေးစွန့်ရာ၌ ပြုစုစောင့်ရှောက်ပေးရန်လိုအပ်သော အဖိုးအဖွားများတွင် အပေါ်အောက် သီးခြားစီဖြစ်သော ညအိပ်ဝတ်စုံသည် အဆင်ပြေလွယ်ကူစေပါသည်။

အမျိုးအသမီးများ မစင်အိုးအသုံးပြုသည့်အခါ မိန်းမကိုယ်အပိုင်းတွင် တစ်ရှူးခံပေးပြီး ဆီးများ လွင့်စင်ထွက်မလာအောင် ကာကွယ်ပေးရပါမည်။

အညစ်အကြေးစွန့်ပြီးသည့်နောက်တွင် လက်နှင့်လက်ချောင်းများကို ဆပ်ပြာနှင့် စီးဆင်းနေသောရေတို့အသုံးပြုပြီး သေသေချာချာ ဆေးကြောပေးရပါမည်။

အဖိုးအဖွားများထဲတွင် ရေပိုက်ခေါင်းကို ကောင်းစွာလှည့်မဖွင့်နိုင်သည့်သူများလည်း ရှိပါသည်။

တစ်ချက်ထိရုံဖြင့် အသုံးပြုနိုင်သော ရေပိုက်ခေါင်းတပ်ဆင်ခြင်းစသည့် ဖန်တီးမှုများပြုလုပ်ရန် လိုအပ်ပါသည်။

ပြုစုစောင့်ရှောက်သူများ လက်ကို လုံလောက်အောင် မဆေးပါက အခြားအဖိုးအဖွားများထံသို့ ပိုးမွှားများ ကူးစက်နိုင်သောကြောင့် အပြည့်အဝ သတိထားပါ။

ထို့အပြင် ရေချိုးခန်းကြမ်းပြင်၊ အိမ်သာကမုတ်၊ တံခါးလက်ကိုင်စသည်တို့ကိုလည်း အမြဲသန့်ရှင်းအောင်ထားပါ။

② အညစ်အကြေးစွန့်ရန် ပြုစုစောင့်ရှောက်ပေးသည့်အခါ

1. မည်သည်ကို ကူညီပေးရပါမည်နည်း

အညစ်အကြေးစွန့်ခြင်းဆိုသည်မှာ စကားတစ်လုံးတည်းဖြစ်သော်လည်း ထို့လုပ်ရပ်တွင် အမျိုးမျိုးသော ပြုမူဆောင်ရွက်မှုများ ပါဝင်ပါသည်။

① ဆီးသွားချင်စိတ် (ဝမ်းသွားချင်စိတ်) ခံစားရခြင်း။

② အိမ်သာသို့မရောက်မီအထိ ထိန်းထားနိုင်ခြင်း။

③ အညစ်အကြေးစွန့်နေစဉ်အတွင်း နိုးနိုးကြားကြားနေနိုင်ခြင်း။

④ အိမ်သာအထိ လမ်းလျှောက်နိုင်ခြင်း (အိမ်သာမှ အခန်းအထိ ပြန်နိုင်ခြင်း)။

⑤ ခန္ဓာကိုယ်အောက်ပိုင်းရှိ အဝတ်အစားများကို ချွတ်နိုင်ခြင်း(ဝတ်နိုင်ခြင်း)။

⑥ အိမ်သာကမုတ်ပေါ်တွင် ထိုင်နိုင်ခြင်း သို့မဟုတ် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်နိုင်ခြင်း (အိမ်သာကမုတ်မှ မတ်တပ်ထရပ်နိုင်ခြင်း)။

⑦ ဆီးသွား (ဝမ်းသွား)ပြီးနောက် စက္ကူဖြင့် သန့်ရှင်းရေးလုပ်နိုင်ခြင်း။

ပြုစုစောင့်ရှောက်သူများသည် သက်ဆိုင်ရာ အဖိုးအဖွားများ၏ အခြေအနေမည်ကဲ့သို့ရှိသည်ကို သိအောင်လုပ်ထားပြီး အခြေအနေသီးခြားစီအလိုက် တုံ့ပြန်ဆောင်ရွက်မှုပြုလုပ်ပေးရပါမည်(ပုံ 13) ။

မလိုအပ်သောအကူအညီ သို့မဟုတ် မသင့်လျော်သော ဆောင်ရွက်ပေးမှုများကြောင့် အဖိုးအဖွားများ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာလုပ်ဆောင်ချက်များကို ကျဆင်းစေနိုင်သည့်အတွက် သတိပြုရန် လိုအပ်ပါသည်။

ပုံ 14 မှ 18 တွင် အိမ်သာကမုတ်အမျိုးအစားများနှင့် အသုံးပြုပုံတို့ကိုပြသထားပြီး ထိုအထဲတွင် ရှင်းလင်းချက်များ ထည့်ပေးထားပါသည်။

③ ဒိုက်ပါ၏အားနည်းချက်များ

ဒိုက်ပါအသုံးပြုခြင်းသည် အဖိုးအဖွားများ၏ နေထိုင်စားသောက်မှုအပေါ် ကြီးမားသောသက်ရောက်မှုရှိစေပါသည်။

ပထမတစ်ခုမှာ ဒိုက်ပါဝတ်ပေးထားပါက တဖြည်းဖြည်း မလှုပ်နိုင်လာတော့ခြင်း ဖြစ်ပါသည်။

အိမ်သာသို့သွားသည့် လုပ်ဆောင်ချက်သည် နေ့စဉ်နေထိုင်မှုဘဝလုပ်ဆောင်ချက်များထဲ၌ ကြိမ်ရေအမြင့်ဆုံးဖြစ်သည့် လှုပ်ရှားမှုဖြစ်ပါသည်။

ဒိုက်ပါဝတ်ပေးထားလိုက်ပါက အိမ်သာသို့သွားစရာမလိုတော့သည့်အတွက် အိပ်ရာထဲလဲနေသည့် အနေအထားသို့ အလိုလို ရောက်သွားပါလိမ့်မည်။

၎င်းသည် အဖိုးအဖွားများ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာလုပ်ဆောင်ချက် ကျဆင်းမှုကို တဖြည်းဖြည်း ဆိုးရွားလာစေပြီး အိမ်သာသို့မသွားနိုင်သည့် အဖိုးအဖွားဖြစ်လာစေသည်ဟူသော မကောင်းသည့်စက်ဝန်းကို ဖန်တီးပေးပါသည်။

ဒုတိယတစ်ခုမှာ ဆီးသွားချင်စိတ်နှင့် ဝမ်းသွားချင်စိတ် တဖြည်းဖြည်း ပျောက်သွားပြီး မထိန်းနိုင်တော့ခြင်းဖြစ်ပါသည်။

ဆီးသွားချင်စိတ်နှင့် ဝမ်းသွားချင်စိတ်တို့သည် အညစ်အကြေးစွန့်ရန်အတွက် အသင့်ပြင်ဆင်ရန်အချက်ပြခြင်းဖြစ်ပြီး ကျွန်ုပ်တို့၌ ဤခံစားချက်များဖြစ်လာသည့်အခါ အိမ်သာသို့သွားပြီး အတွင်းခံများဆွဲချခြင်းကဲ့သို့သော အသင့်ပြင်ဆင်သည့်လုပ်ဆောင်ချက်ပြုလုပ်ကာ အသင့်ပြင်ပြီးသွားပါက ဦးနှောက်ကြီးမှ အမိန့်ပေးပြီး အညစ်အကြေးစစွန့်ခြင်းဟူသည့် ဖြစ်စဉ် ဖြစ်ပွားပါသည်။

တစ်နည်းဆိုရသော် အသင့်ပြင်ဆင်မှုပြီးဆုံးသည်အထိ ဦးနှောက်ကြီးသည် အညစ်အကြေးစွန့်ခြင်းကို ထိန်းချုပ်ပေးထားပါသည်။

သို့သော် ဒိုက်ပါဝတ်ထားပါက ဆီးနှင့်ဝမ်းများစုပုံလာပါက အချိန်မ‌ရွေး စွန့်ထုတ်နိုင်သောကြောင့် ဦးနှောက်ကြီးသည် အဆိုပါ အခန်းကဏ္ဍကို ထမ်းဆောင်ရန်မလိုတော့ဘဲ ၎င်း၏ လုပ်ငန်းဆောင်တာများ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ဆုံးသွားပါမည်။

ထို့ကြောင့် ဒိုက်ပါစသုံးလိုက်သည့်အချိန်မှစပြီး ရက်များကြာမြင့်လာသည်နှင့်အမျှ အဖိုးအဖွားများသည် ဆီးနှင့်ဝမ်းများ စုပုံလာသည်ဟူသော ခံစားမှုလည်းပျောက်သွားကာ မသိလိုက်သည့်အတောအတွင်း ထွက်ကျသွားသည်ဟူသော အခြေအနေသို့ ရောက်သွားရပါသည်။

တတိယအချက်မှာ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ သက်ရောက်မှုဖြစ်ပါသည်။

ဒိုက်ပါအသုံးပြုခြင်းအားဖြင့် မိမိကိုယ်ကိုယ်လေးစားမှုနှင့် အမှီအခိုကင်းစွာနေထိုင်လိုစိတ်တို့ ကျဆင်းသွားပြီး အိပ်ရာထဲလဲသွားသည့် နေထိုင်မှုဘဝဖြစ်သွားခြင်းများလည်း မကြာခဏ ရှိပါသည်။

ထို့အပြင် အခြားသူများအပေါ် မှီခိုအားထားလိုသည့်စိတ်များ ပြင်းထန်လာပြီး မှတ်ဉာဏ်ချို့ယွင်းမှုရောဂါလက္ခဏာများ တိုးလာခြင်းမျိုးလည်း ရှိပါသည်။

အထက်ပါအကြောင်းအရင်းများကြောင့် ဒိုက်ပါအသုံးပြုခြင်းနှင့် ပတ်သက်ပြီး အလေးအနက်ထားလုပ်ဆောင်ပါ။